> Strona gwna > Artyku³y
T³umacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Maj 2017
P W C P S N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
ARTYKU£Y - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materia?y nades?ane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materia?y




Artyku? pilotuj?cy ksi??k? Watykan Zdemaskowany - Papie? musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chro?my nasze dzieci -
Plaga spo?ecze?stwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: S?o?ce zniszczy Ziemi?!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskar?a Watykan




Afery za Spi?ow? bram?

 

Dokumentacja probnego procesu stabilizacji niestabilnego gruntu, polowa sierpnia 2007r.
Data 04/02/2011 23:08  Autor Andrzej i Magdalena Struscy  Klikni 2916  Jzyk Polish

Dokumentacja próbnego procesu stabilizacji niestabilnego gruntu, po³owa sierpnia 2007r.


Dokumentacja próbnego procesu stabilizacji niestabilnego gruntu, po³owa sierpnia 2007r.

 

   Warunki gruntowe – torfowisko g³êboko¶ci powy¿ej 3 m.

 

                 Faza pierwsza, przygotowanie warunków.

 

 

 

 

Torfowisko, gdzie pok³ad torfu wysokiego siêga powy¿ej 3 m.

Takie ¶rodowisko fizyczne gruntu, nie pozwala na posadowienie praktycznie ¿adnej konstrukcji. Je¿eli jeszcze dodatkowo, miejsce to jest okresowo zalewane, to stosowanie wszelkiej infrastruktury technicznej, poci±ga za sob± olbrzymie trudno¶ci.

Nasza konstrukcja, któr± chcemy w tym miejscu zaprezentowaæ, powinna zwi±zaæ ten najbardziej niestabilny grunt.

Foto 1

 

 

Rozlu¼nienie torfu w miejscu gdzie planujemy zastosowaæ technikê stabilizacji.

Torf zostaje rozlu¼niony na przestrzeni wiêkszej, ni¿ gabaryty kratownicy, która zostanie u¿yta do stabilizacji gruntu, g³êboko¶æ rozlu¼nienia odpowiada równie¿ wysoko¶ci konstrukcji. Naszym celem jest skuteczna stabilizacja takiego ¶rodowiska, jakie praktycznie nie wystêpuje w miejscach planowanych prac technicznych lub planowanych posadowieñ budowli.

 

Foto 2

 

Jest tu widoczna powierzchnia rozlu¼nianego torfu, takie rozlu¼nienie zmniejszy stabilno¶æ górnej strefy ca³ego pok³adu, która jest osuszona i stabilniejsza od strefy g³êbszej nas±czonej wod±. G³êbsz± strefê koparka równie¿ rozlu¼ni w celu przygotowania maksymalnie niestabilnego gruntu.

 

 

 

 

 Fot. nr. 3. Uprzednio rozlu¼niony torf, jest dodatkowo nawodniony by ta niestabilna substancja, posiada³a jeszcze mniejsz± stabilno¶æ. Do ju¿ wymieszanego torfu z wod±, dolane zostan± kolejne porcje wody.

 

  

 

Fot. nr. 4. W pe³ni nawil¿one ¶rodowisko torfu i wody.

Tak przygotowane miejsce, jest odpowiednie do przeprowadzenia miarodajnej próby technicznej, której zadaniem jest stabilizacja gruntu, a raczej bagna. Zak³adam, ¿e nasza kratownica zwi±¿e takie ¶rodowisko do stanu umo¿liwiaj±cego posadowienie w tym punkcie kilkudziesiêciotonowej konstrukcji filara no¶nego. Dodam, ¿e kratownica posiada wysoko¶æ mniejsz± ni¿ pó³tora metra a g³êboko¶æ pok³adu torfu siêga ponad trzy metry.

 

 

         Faza druga; konstrukcja, do stabilizacji gruntów niestabilnych.

 

 

 

 

 

 

Fot. nr.5. Widok konstrukcji, która swoim kszta³tem zagê¶ci niestabilne grunty.

D³ugo¶æ tu widocznej przestrzennej konstrukcji, to 3 m. mo¿na porównaæ jej gabaryty do wielko¶ci transportera, który z ko³ami ma 4 m. szeroko¶ci.

 

Konstrukcja zosta³a wstawiona do b³ota torfowego, na którym jest widoczna woda. Oko³o pó³ tonowy ciê¿ar konstrukcji, zanurzy³ j± tylko 20 do 30 cm w p³ynny torf.

 

 

 

 

 

Fot. nr 6. Zbli¿enie, które pokazuje warunki gruntowe, w jakie wstawiona jest konstrukcja.

 

 

 

 

 Fot. nr 7. Na konstrukcjê kratow± koparka k³adzie dwutonow± p³ytê drogow± w celu zwiêkszenia obci±¿enia. Takie obci±¿enie powinno wcisn±æ konstrukcjê w tê torfow±, b³otnist± ma¼.

 

 

                          Faza trzecia; doci±¿enie konstrukcji.

 

 

 

 

 

Fot. nr 8. P³yta drogowa, po³o¿ona na konstrukcjê.

Konstrukcja pod ciê¿arem dwóch ton betonowej p³yty, pochyli³a siê i zanurzy³a. Zanurzenie z jednej strony to oko³o 40 cm z drugiej 90 cm, ko³ysanie siê konstrukcji jest efektem nacisku na konstrukcjê w p³ynnym ¶rodowisku torfowym.

Podjêta decyzja o dociskaniu konstrukcji.

 

 

 

 

Fot. nr 9. Koparka dociska konstrukcjê.

Dociskanie jest po³±czone z dynamicznym pochylaniem konstrukcji. Nacisk, jakiemu jest poddawana p³yta betonowa, to szereg kilkunasto tonowych dynamicznych nacisków.

 

 

 

 

 

 Fot. nr 10. Stan zanurzenia konstrukcji po wielu nacisku koparki, która wa¿y oko³o 20 ton.

Konstrukcja zanurzy³a siê do g³êboko¶ci oko³o 60 cm i jeszcze jej po³owa wysoko¶ci znajduje siê ponad torfem.

 

 

 

 

 

 

 

Fot. nr 11. Druga próba zanurzenia konstrukcji kratownicy ³y¿k± koparki.

Ponownie ko³ysz±c konstrukcj± w dynamicznym kilkunasto tonowym docisku, koparka spowodowa³a zanurzenie do g³êboko¶ci 80 cm Ta g³êboko¶æ nie siêga jeszcze, g³êboko¶ci torfu, który by³ rozlu¼niony i nasycony wod±.

 

 

 

 

 

 Fot. nr 12. Stan po próbach zanurzenia kratownicy ³y¿k± koparki.

Pomimo prób dynamicznego dociskania, ciê¿ka koparka ko³ysz±c konstrukcj±, nie mog³a zag³êbiæ jej w tak rozlu¼nionym ¶rodowisku gruntowym.

 

 

 

Postanowili¶my, ¿e na konstrukcjê najedzie koparka w tym celu, w pierwszej kolejno¶ci nale¿a³o obsypaæ torfem ca³± konstrukcjê.

 

 

 

 

Fot. 13 Koparka obsypuje konstrukcjê torfem.

 

 

 

 

 

Fot. 14 Pierwszy najazd potê¿nej koparki na p³ytê betonow±, która jest po³o¿ona na kratownicy. Operator postanowi³ sobie, ¿e zatopi tê konstrukcjê w torfie. Wyczynia³ cuda, podci±ga³ siê ³y¿k±, tak, ¿e tylko przednie czê¶ci g±sienic stoj±ce na p³ycie utrzymywa³y ca³y ciê¿ar oko³o 20-sto tonowej koparki. Po kilkunastu minutach walki z konstrukcj± zjecha³.

 

 

 

Fot. 15 Powtórny najazd na betonow± p³ytê.

Ponownie obserwowali¶my kilkunastominutow± walkê operatora z kratownic±, z olbrzymim oporem zag³êbia³a siê w b³otnistym torfie.

 

Fot. 16 Na tym zdjêciu widaæ jak koparka wycofuje siê z p³yty.

Po trzecim podej¶ciu operator zrezygnowa³ i stwierdzi³, ¿e ju¿ g³êbiej tej konstrukcji nie wci¶nie. W istocie takiej mo¿liwo¶ci ju¿ nie by³o. Przy trzeciej próbie kratownica ju¿ siê nie zag³êbia³a. Zespolona z torfowiskiem, ugina³a siê pod ciê¿arem potê¿nych dynamicznych nacisków, razem z ca³± powierzchni± torfowiska. Wygl±da³o to tak jakby bry³a torfu, który znajdowa³ siê w przestrzeni kratownicy by³a twardym monolitem, który na dodatek nie przemieszcza siê w otaczaj±cym go torfie.

 

Konstrukcja ca³kowicie zda³a egzamin. W zupe³no¶ci zwi±za³a b³otne ¶rodowisko gruntowe, tworz±c punkt podparcia do dyspozycji ró¿nych zastosowañ.

 


 

Fot. 17 Widok kratownicy po zdjêciu betonowej p³yty.

Po podniesieniu betonowej p³yty, ukaza³ nam siê szczególny widok. Pomimo tego, ¿e kratownica by³a wykonana sposobem gospodarczym i do tego z materia³ów, które mo¿na by by³o zniszczyæ u¿ywaj±c kilogramowego m³otka, konstrukcja zachowa³a swoje parametry. Jedynie widocznej destrukcji uleg³y niektóre poziome prêty w górnej warstwie kratownicy.

Bior±c pod uwagê fakt, ¿e te prêty by³y wykonane z sze¶ciu milimetrowej grubo¶ci prêta oblanego betonem bez jego wzmocnienia w postaci zagêszczania, to ich wytrzyma³o¶æ nie opar³aby siê silnemu naciskowi cz³owieka. Natomiast to co dla mnie by³o najwa¿niejsze po sukcesie stabilizacji, to wytrzyma³o¶æ konstrukcji kratowej, która by³a delikatn± siatk±. Muszê siê przyznaæ, ¿e mia³em obawy przed du¿ymi uszkodzeniami kratownicy w czasie jej transportu. Lecz oby³o siê tylko na uszkodzeniach ma³ych kawa³ków betonu.

 

Bardzo wa¿nym by³o, ¿e wszystkie wierzcho³ki sto¿ków, zachowa³y swoje parametry, konstrukcja kratowa zosta³a wprowadzona w grunt nie trac±c w³asnych parametrów. Na tak wprowadzon± kratownicê wystarczy na³o¿yæ drenowan± stopê i podpora na bagnie jest w stanie ud¼wign±æ dziesi±tki ton.

 

© Andrzej i Magdalena Struscy de Merowing.

Powy¿szy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgod± autora tekstu oraz podaniem linku.