> Strona główna > Artykuły
Tłumacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Luty 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28
ARTYKUŁY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materiały nadesłane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materiały




Artykuł pilotujący książkę Watykan Zdemaskowany - Papież musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chrońmy nasze dzieci -
Plaga społeczeństwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: Słońce zniszczy Ziemię!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskarża Watykan




Afery za Spiżową bramą

 
CZ. 2 DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA SWIATYNI ZIEMI
Data 05/04/2011 21:39  Autor Andrzej i Magdalena Struscy de  Kliknięć 3139  Język Polish
 

CZ. 2 DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA ŚWIĄTYNI ZIEMI

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 2

 

Znalezisko jest ulokowane na południowym-południowo/zachodnim stoku góry, położonej na północ od miejsca zwanego „la Fontaine de la Amour”

Jest to ośmiometrowa postać leżącej kobiety, która składa się z tułowia bez nóg i głowy. Położona jest głową w dół na stosunkowo niewielkim pochyleniu południowego stoku. Na postaci są widoczne miejsca ręcznie obrabianego kamienia. Znajdują się one w trzech miejscach odnoszących się do płodności i w miejscu, gdzie ręcznie została wyeksponowana szyja postaci.

 

Fot. 1 Widok całej postaci.

 

Fot. 2 Widok głowy.


Fot. 3 Widok szyi postaci.

 

 

Fot. 4 Widok pierwszego miejsca płodności.

 

 

Fot. 5 Widok drugiego miejsca płodności.

 

 

Fot. 6 Widok trzeciego miejsca płodności.

 

Wygląd i położenie postaci w stosunku do stanowiska nr 1 i do stanowiska nr 2, sprawia wrażenie, że może to być mityczna postać „Matki Ziemi”.

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 3

 

Znalezisko jest ulokowane na południowym-południowo/wschodnim stoku góry, położonej na północ od miejsca zwanego „la Fontaine de la Amour”.

 

Jest to płaska skała, która posiada dwa wgłębienia wzajemnie położone w charakterystyczny sposób a nad jednym z nich biegnie rysa skalna, tak, że wspólnie tworzą wizerunek leżącego na prawym boku zwierzęcia, wielkości dużego dzika. Wgłębienie mniejsze, znajdujące się po lewej stronie posiada niewielki otwór skalny w miejscu odpowiadającym nosowi leżącego zwierzęcia. W prawym dolnym obszarze większego wgłębienia, znajdują się otwory skalne, których lokalizacja jest zgodna z miejscem położenia narządów rodnych leżącego zwierzęcia. Pomiędzy tymi wgłębieniami znajduje się otwór, gdzie powinno być miejsce przebijania serca przez pachwinę dzika.

 

Przekątne wymiarowe tej skały wynoszą;-

Jest ona położona w szeregu innych wielkich głazów, które ściśle do siebie przylegają, jednak ona sama posiada wokół siebie kilku metrową wolną od głazów przestrzeń.

 

 

Fot. 1 Widok ogólny skały

 

 

Fot. 2 Widok wizerunku wgłębień i otworów skalnych.

 

Wygląd i lokalizacja skały w stosunku do postaci leżącej kobiety a także, w stosunku do stanowiska nr 1,sprawia wrażenie, że może to być ołtarz ofiarny „białego dzika”.

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 4

                                       

Pośrodku dwóch miejsc kultu, postaci leżącej kobiety i „ołtarza białego dzika” na północnym stoku tej samej góry, znajduje się wejście do jaskini, które posiada szczególnie oznakowaną skałę. Widocznych jest tu pięć wykonanych ludzką ręką wgłębień położonych poziomo wzdłuż nawisu skalnego, który przykrywa wejście. Są tu ponad dołkami widoczne trzy rzeźby, również leżące poziomo, obrazujące laski podobne do wizerunku laski egipskiego boga Tota. Po lewej stronie skalnego nawisu jest wyrzeźbiony wizerunek złożony z kilku linii wzajemnie do siebie położonych po kątem.

 

 

Fot. 1 Widok wejścia do jaskini i lewej strony nawisu.

 

 

Fot. 2 widok prawej strony nawisu.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 5

 

Na terenie otaczającym wierzchołek góry, na której są usytuowane stanowiska 2,3 i 4, znajdują się pozostałości murków kamiennych. Ich półkolisty kształt a przede wszystkim, odcinki murka leżące wzdłuż stoku, (te nie mogły służyć jako zapora gruntowa) sugeruje, że są one pozostałościami po istniejących tu kręgach kamiennych.

 

 

Fot. 1 Widoki istniejących odcinków murków z kamieni.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 6

 

Na południowo/zachodnim stoku w jego dolnej partii, tej samej góry, na której leżą stanowiska 2,3,4 i 5 znajduje się skała z wyciętym kołem o średnicy 110 cm. Oś tego koła jest skierowana w stronę gdzie leży postać kobiety.


 

 

Fot. 1 Widok koła.

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 7

 

Po drugiej stronie Rennes les Bains w kierunku zachodnim od góry z pięcioma stanowiskami, na południowo/wschodnim stoku, leży skała z charakterystycznymi, ręcznie wykonanymi wcięciami. Wizerunek skały, jak i tych wcięć sugeruje, że mogły one służyć do mocowania lustra z wypolerowanego metalu. Skała jest tak położona, że zawieszone na niej lustro, światłem odbitym od promieni słonecznych, oświetlałoby wejście do jaskini, opisanej na stanowisku nr 4.

 

 

Fot. Widok charakterystycznego wyglądu skały i wcięcia, które służyło do mocowania lustra.

 

 

Fot. 2 Widok wcięć, które mogły służyć do ustalenia pozycji lustra.

 

 

 

 OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 8

 

Skała leżąca na wschód od stanowiska nr 1 w odległości około 60m, posiada owalne „gniazdo” z istniejącymi w jego wnętrzu wcięciami. Biegnąca wzdłuż tego gniazda wykuta linia, jest skierowana, na stanowisko nr 2, leżące po drugiej stronie doliny Rennes les Bains.

 


 

Fot. 1 Widok gniazda

 

 

Fot. 1 Widok skały z owalnym wykutym ręcznie w skale gniazdem.

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 9

 

Skały na tym stanowisku, które leży około 70m na południowy/ wschód od stanowiska nr 1, posiadają taki wygląd, jakby w tym miejscu grań skalna została wykuta. Na skale, której położenie w stosunku do grani jest obniżone, widać ręcznie wykonane dwa gniazda. Biorąc pod uwagę gniazda istniejące na wierzchołkach form skalnych stojących i leżących na stanowisku nr 1, można przyjąć założenie, że opisywane na tym stanowisku dwa gniazda mogły służyć jako mocowanie pryzmatów świetlnych, które korelują z pryzmatami na stanowisku nr 1.

 

 

Fot. 1 Widok ręcznie wykonanego gniazda.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 10

 

To stanowisko jest usytuowane kilkaset metrów na północ od stanowiska nr 1. Na skale odchylonej kilka metrów od grani widoczne jest ręcznie wykonane gniazdo, które w kontekście do już znanych stanowisk, może służyć do mocowania kolejnego pryzmatu świetlnego.

 

 

Fot. 1 Widok gniazda na skale.

 

W konkluzji do powyższych opisów stanu rzeczy istniejącego na odkrytych przez nas stanowiskach i w stosunku do istniejących wzmianek o mitycznej Świątyni Ziemi druidów, można założyć, że ten zespół archeologiczny jest jej składem.

 

© Andrzej & MariaMagdalena Struski de Merowing

Powyzszy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgodą autora tekstu oraz podaniem linku do orginalnej strony autorów.

 

ODKRYCIA  ARCHEOLOGICZNE URZĘDOWO  ZGŁOSZONE DO MAIRIE RENNES LES BAINS 29 LUTY 2011. 

8 LIPIEC 2011 ZGŁOSZONE DO DRAC - MONTPELLIER DO REGIONALNEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW ARCHEOLOGICZNYCH.