> Strona gwna > Artyku³y
T³umacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Padziernik 2017
P W C P S N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
ARTYKU£Y - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materia?y nades?ane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materia?y




Artyku? pilotuj?cy ksi??k? Watykan Zdemaskowany - Papie? musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chro?my nasze dzieci -
Plaga spo?ecze?stwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: S?o?ce zniszczy Ziemi?!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskar?a Watykan




Afery za Spi?ow? bram?

 

CZ. 2 DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA SWIATYNI ZIEMI
Data 05/04/2011 21:39  Autor Andrzej i Magdalena Struscy de  Klikni 3373  Jzyk Polish
 

CZ. 2 DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA ¦WI¡TYNI ZIEMI

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 2

 

Znalezisko jest ulokowane na po³udniowym-po³udniowo/zachodnim stoku góry, po³o¿onej na pó³noc od miejsca zwanego „la Fontaine de la Amour”

Jest to o¶miometrowa postaæ le¿±cej kobiety, która sk³ada siê z tu³owia bez nóg i g³owy. Po³o¿ona jest g³ow± w dó³ na stosunkowo niewielkim pochyleniu po³udniowego stoku. Na postaci s± widoczne miejsca rêcznie obrabianego kamienia. Znajduj± siê one w trzech miejscach odnosz±cych siê do p³odno¶ci i w miejscu, gdzie rêcznie zosta³a wyeksponowana szyja postaci.

 

Fot. 1 Widok ca³ej postaci.

 

Fot. 2 Widok g³owy.


Fot. 3 Widok szyi postaci.

 

 

Fot. 4 Widok pierwszego miejsca p³odno¶ci.

 

 

Fot. 5 Widok drugiego miejsca p³odno¶ci.

 

 

Fot. 6 Widok trzeciego miejsca p³odno¶ci.

 

Wygl±d i po³o¿enie postaci w stosunku do stanowiska nr 1 i do stanowiska nr 2, sprawia wra¿enie, ¿e mo¿e to byæ mityczna postaæ „Matki Ziemi”.

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 3

 

Znalezisko jest ulokowane na po³udniowym-po³udniowo/wschodnim stoku góry, po³o¿onej na pó³noc od miejsca zwanego „la Fontaine de la Amour”.

 

Jest to p³aska ska³a, która posiada dwa wg³êbienia wzajemnie po³o¿one w charakterystyczny sposób a nad jednym z nich biegnie rysa skalna, tak, ¿e wspólnie tworz± wizerunek le¿±cego na prawym boku zwierzêcia, wielko¶ci du¿ego dzika. Wg³êbienie mniejsze, znajduj±ce siê po lewej stronie posiada niewielki otwór skalny w miejscu odpowiadaj±cym nosowi le¿±cego zwierzêcia. W prawym dolnym obszarze wiêkszego wg³êbienia, znajduj± siê otwory skalne, których lokalizacja jest zgodna z miejscem po³o¿enia narz±dów rodnych le¿±cego zwierzêcia. Pomiêdzy tymi wg³êbieniami znajduje siê otwór, gdzie powinno byæ miejsce przebijania serca przez pachwinê dzika.

 

Przek±tne wymiarowe tej ska³y wynosz±;-

Jest ona po³o¿ona w szeregu innych wielkich g³azów, które ¶ci¶le do siebie przylegaj±, jednak ona sama posiada wokó³ siebie kilku metrow± woln± od g³azów przestrzeñ.

 

 

Fot. 1 Widok ogólny ska³y

 

 

Fot. 2 Widok wizerunku wg³êbieñ i otworów skalnych.

 

Wygl±d i lokalizacja ska³y w stosunku do postaci le¿±cej kobiety a tak¿e, w stosunku do stanowiska nr 1,sprawia wra¿enie, ¿e mo¿e to byæ o³tarz ofiarny „bia³ego dzika”.

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 4

                                       

Po¶rodku dwóch miejsc kultu, postaci le¿±cej kobiety i „o³tarza bia³ego dzika” na pó³nocnym stoku tej samej góry, znajduje siê wej¶cie do jaskini, które posiada szczególnie oznakowan± ska³ê. Widocznych jest tu piêæ wykonanych ludzk± rêk± wg³êbieñ po³o¿onych poziomo wzd³u¿ nawisu skalnego, który przykrywa wej¶cie. S± tu ponad do³kami widoczne trzy rze¼by, równie¿ le¿±ce poziomo, obrazuj±ce laski podobne do wizerunku laski egipskiego boga Tota. Po lewej stronie skalnego nawisu jest wyrze¼biony wizerunek z³o¿ony z kilku linii wzajemnie do siebie po³o¿onych po k±tem.

 

 

Fot. 1 Widok wej¶cia do jaskini i lewej strony nawisu.

 

 

Fot. 2 widok prawej strony nawisu.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 5

 

Na terenie otaczaj±cym wierzcho³ek góry, na której s± usytuowane stanowiska 2,3 i 4, znajduj± siê pozosta³o¶ci murków kamiennych. Ich pó³kolisty kszta³t a przede wszystkim, odcinki murka le¿±ce wzd³u¿ stoku, (te nie mog³y s³u¿yæ jako zapora gruntowa) sugeruje, ¿e s± one pozosta³o¶ciami po istniej±cych tu krêgach kamiennych.

 

 

Fot. 1 Widoki istniej±cych odcinków murków z kamieni.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 6

 

Na po³udniowo/zachodnim stoku w jego dolnej partii, tej samej góry, na której le¿± stanowiska 2,3,4 i 5 znajduje siê ska³a z wyciêtym ko³em o ¶rednicy 110 cm. O¶ tego ko³a jest skierowana w stronê gdzie le¿y postaæ kobiety.


 

 

Fot. 1 Widok ko³a.

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 7

 

Po drugiej stronie Rennes les Bains w kierunku zachodnim od góry z piêcioma stanowiskami, na po³udniowo/wschodnim stoku, le¿y ska³a z charakterystycznymi, rêcznie wykonanymi wciêciami. Wizerunek ska³y, jak i tych wciêæ sugeruje, ¿e mog³y one s³u¿yæ do mocowania lustra z wypolerowanego metalu. Ska³a jest tak po³o¿ona, ¿e zawieszone na niej lustro, ¶wiat³em odbitym od promieni s³onecznych, o¶wietla³oby wej¶cie do jaskini, opisanej na stanowisku nr 4.

 

 

Fot. Widok charakterystycznego wygl±du ska³y i wciêcia, które s³u¿y³o do mocowania lustra.

 

 

Fot. 2 Widok wciêæ, które mog³y s³u¿yæ do ustalenia pozycji lustra.

 

 

 

 OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 8

 

Ska³a le¿±ca na wschód od stanowiska nr 1 w odleg³o¶ci oko³o 60m, posiada owalne „gniazdo” z istniej±cymi w jego wnêtrzu wciêciami. Biegn±ca wzd³u¿ tego gniazda wykuta linia, jest skierowana, na stanowisko nr 2, le¿±ce po drugiej stronie doliny Rennes les Bains.

 


 

Fot. 1 Widok gniazda

 

 

Fot. 1 Widok ska³y z owalnym wykutym rêcznie w skale gniazdem.

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 9

 

Ska³y na tym stanowisku, które le¿y oko³o 70m na po³udniowy/ wschód od stanowiska nr 1, posiadaj± taki wygl±d, jakby w tym miejscu grañ skalna zosta³a wykuta. Na skale, której po³o¿enie w stosunku do grani jest obni¿one, widaæ rêcznie wykonane dwa gniazda. Bior±c pod uwagê gniazda istniej±ce na wierzcho³kach form skalnych stoj±cych i le¿±cych na stanowisku nr 1, mo¿na przyj±æ za³o¿enie, ¿e opisywane na tym stanowisku dwa gniazda mog³y s³u¿yæ jako mocowanie pryzmatów ¶wietlnych, które koreluj± z pryzmatami na stanowisku nr 1.

 

 

Fot. 1 Widok rêcznie wykonanego gniazda.

 

 

 

OPIS STANOWISKA ARCHEOLOGICZNEGO NR 10

 

To stanowisko jest usytuowane kilkaset metrów na pó³noc od stanowiska nr 1. Na skale odchylonej kilka metrów od grani widoczne jest rêcznie wykonane gniazdo, które w kontek¶cie do ju¿ znanych stanowisk, mo¿e s³u¿yæ do mocowania kolejnego pryzmatu ¶wietlnego.

 

 

Fot. 1 Widok gniazda na skale.

 

W konkluzji do powy¿szych opisów stanu rzeczy istniej±cego na odkrytych przez nas stanowiskach i w stosunku do istniej±cych wzmianek o mitycznej ¦wi±tyni Ziemi druidów, mo¿na za³o¿yæ, ¿e ten zespó³ archeologiczny jest jej sk³adem.

 

© Andrzej & MariaMagdalena Struski de Merowing

Powyzszy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgod± autora tekstu oraz podaniem linku do orginalnej strony autorów.

 

ODKRYCIA  ARCHEOLOGICZNE URZÊDOWO  ZG£OSZONE DO MAIRIE RENNES LES BAINS 29 LUTY 2011. 

8 LIPIEC 2011 ZG£OSZONE DO DRAC - MONTPELLIER DO REGIONALNEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW ARCHEOLOGICZNYCH.