> Strona gwna > Artyku³y
T³umacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Czerwiec 2017
P W C P S N
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30
ARTYKU£Y - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materia?y nades?ane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materia?y




Artyku? pilotuj?cy ksi??k? Watykan Zdemaskowany - Papie? musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chro?my nasze dzieci -
Plaga spo?ecze?stwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: S?o?ce zniszczy Ziemi?!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskar?a Watykan




Afery za Spi?ow? bram?

 

Proroctwo Nostradamusa potwierdzone w Pirenejach.
Data 21/08/2011 22:30  Autor Andrzej i Magdalena Struscy de  Klikni 2981  Jzyk Polish
 

               Andrzej i Magdalena Struscy HIPOTEZA

Proroctwo Nostradamusa potwierdzone w Pirenejach.

 

                       KARBUNKU£Y – mityczne klejnoty - ¶wieci³y w

                                      Pirenejach Francuskich.

 

      Seria archeologicznych odkryæ, jakiej dokonali¶my w sercu kraju Katarów w efekcie zaowocowa³a najwiêkszym naszym odkryciem. Gniazda, które  okre¶lili¶my jako znaleziska pozostawiome przez zaginion± cywilizacjê Atlantów a, w których wed³ug naszego mniemania ustawione by³y kryszta³y przeznaczone do przesy³ania promieni ¶wietlnych, okaza³y siê artefaktem wystêpuj±cym w du¿ej ilo¶ci i róznorodnym charakterze, równie¿ na du¿o wiêkszym obszarze ni¿ pierwotnie zak³adali¶my. Te pierwsze, które odkryli¶my wraz z obiektami kultury Druidzkiej, zapocz±tkowa³y seriê kolejnych odkryæ i w efekcie sprecyzowania teorii przedstawiaj±cej istotê, sposobu korzystania ze ¶wiat³a s³onecznego, przez dawno wymar³e cywilizacje.

 

Z obecnego punktu naszej wiedzy, opartej na ocenie ró¿norodnych gniazd przeznaczonych do ustawiania kryszta³ów, jak i miejsc przystosowanych do mocowanie luster, mo¿emy przedstawiæ nasz± teoriê. Dotyczy ona mechanizmów przesy³ania i formowania ¶wiat³a s³onecznego w celu bezpo¶redniego na¶wietlania cia³a, jak równie¿ w celu o¶wietlania ¶wi±tyni ukrytej wewn±trz góry Cardou. 

 

                                              Teoria.

 

                  ATLANTYDZKA KULTURA S£OÑCA.

 

Odpowiednio ustawione lustra pozwala³y na przechwytywanie i koncentracjê ¶wiat³a s³onecznego, które nastêpnie zosta³o kierowane w miejsca gdzie wystêpowa³y ³atwo dostêpne bloki skalne. Lustra ustawiane by³y na szczytach gór, powy¿ej 500 m n.p.m. W taki sposób, by mog³y zbieraæ promienie od wschodu a¿ do zachodu s³oñca. Szczyty górskie w miejscach gdzie ustawiane by³y lustra, mia³y wykonane drogi dostêpu. Takie drogi dostêpu, wykorzystane zosta³y przez budowniczych, którzy zbudowali tu zamki. Istniej±ce ruiny dowodz±, ¿e w rzeczywisto¶ci budowniczowie skorzystali z istniej±cej infrastruktury drogowej. Przyk³adem sa dwa miejsca znacz±cych zamków, Le Bezu i  Le Chateau  Peyrepertuse.

 

 

Fot. 1 Wyciêcie w grani dla zamontowania lustra zbieraj±cego promienie zachodz±cego s³oñca na terenie zamku  Le Chateau Peyrepertuse.

 

 Te dwa  du¿e zamki Katarskie zosta³y zlokalizowane na szczytach góruj±cych nad okolic± pod³u¿nych wypiêtrzeñ skalnych. Pod os³on±  skalistej grani, wypiêtrzonej na tych szczytach, która tworzy³a naturalny pó³nocny mur obronny zbudowane zosta³y zamki. Istniej±ce tu na po³udniowych stokach drogi dostêpu u³atwi³y komunikacjê i budowê. W obrêbie muru zamkowego Le Bezu istnia³y dwa du¿e (kilku metrowej ¶rednicy lustra), na zamku  Le Chateau Peyrepertuse jedno i p³aszczyzna szczytowa, która mog³a byæ zabudowana ma³ymi lustrami do zbierania ¶wiat³a ze S³oñca w po³o¿eniu po³udniowym. W obrêbie tego kompleksu zamkowego istniej± schody, które prowadz± do wspomnianej p³aszczyzny szczytowej a czê¶æ z nich zosta³a wykorzystana jako infrastruktura zamku. Jest tu widoczne kilka schodów, które nie pasowa³y do konstrukcji murów zamkowych, zosta³y wiêc zabudowane murem, jest to dowód, ¿e schody istnia³y jeszcze przed budow± zamku. Taki dowód posiada swoje uzasadnienie w istniej±cej kilka metrów wy¿ej p³aszczy¼nie posiadaj±cej harmonijnie wykonane poziomy, do której prowadzi drugie odga³êzienie tych schodów. 



 


Fot.2 Schody wykonane przed budow± murów zamkowych.

 

 

 

Fot.3 P³aszczyzny wykonane na szczycie góry.

 

 

Najbardziej spektakularnie przebudowany jest szczyt czêsci masywu góry Bugarach.

 

 

 

Fot 4 Widoczne na zdjêciu przebudowany wierzcho³ek czê¶ci masywu góry Bugarach.

 

Le¿y ona pomiêdzy wspomnianymi zamkami, tworz±c naturaln± liniê wzniesieñ, która biegnie ze wschodu na zachód. Po³udniowe stoki dolin le¿±cych na pó³noc od tych gór, o¶wietlane by³y ¶wiat³em wysy³anym przez lustra. W pierwszej kolejno¶ci ¶wieci³y lustra zbieraj±ce ¶wiat³o ze wschodz±cego s³oñca, nastêpnie lustra lub soczewki, które mog³y przes³aæ promienie s³oñca po³udniowego, a po po³udniu lustra zachodnie.

 

Szeciowiersz 27

Na zachodnim niebie zap³on± ognie;

Tako¿ na po³udniowym, sk±d rozprzesztrzeni± siê na wschód.

Z braku ¿eru zdechn± robaki w ziemi.

Trzeci raz powróci waleczny Mars.

Z³owieszczym ¶wiat³em rozb³ysn± Karbunku³y:

Nadchodzi czas karbunku³ów, a po nim wielki g³ód.

 

Odbiornikami tego ¶wiat³a by³y ró¿norodne kryszta³y s³u¿±ce jako pryzmaty i szlachetne, albo pó³ szlachetne kamienie, których zadaniem by³o nasycanie kolorowym ¶wiat³em skalnego otoczenia. W efekcie powsta³y ró¿norodne zespo³y ¶wietlne. Jedne s³u¿y³y do przesy³ania i rozsy³ania ¶wiat³a a inne tworzy³y ¶wi±tynie kolorowego ¶wiat³a. Wokó³ takich ¶wiec±cych kamieni na ska³ach przebywali ludzie i czerpali z dobrodziejstwa ¶wietlnego spektrum.

 

 

Fot.5 Widok jednego z miejsc, gdzie zosta³y wykonane gniazda s³u¿±ce do mocowania Karbunku³ów.

 

W trakcie intensywnej operacji ¶wiat³a, okoliczne ska³y zosta³y napromieniowane, a w nastepnej kolejno¶ci wypromieniowywa³y pozyskane ¶wiat³o wraz z w³asnymi cechami fizycznej konstrukcji materii. W taki sposób zosta³y utworzone miejsca posiadaj±ce indywidualne cechy oddzia³ywania na organizm fizyczno duchowy cz³owieka. Odkryli¶my wiele takich skalnych grup, gdzie s± widoczne miejsca charakterystycznego u¿ytkowania przez cz³owieka. Zawsze w takim miejscu, istniej± widoczne du¿e gniazda, gdzie ustawiane by³y szlachetne, lub pó³ szlachetne kamienie. Takie miejsca mog³y s³u¿yæ, jako miejsca odzyskiwania utraconego zdrowia, lub wzmacniania naturalnych mo¿liwo¶ci cz³owieka.

 

Zespó³ ¶wietlny, którego zadaniem by³o przesy³anie i rozprowadzanie na du¿e odleg³o¶ci skoncentrowanych wi±zek ¶wiat³a, zbudowany by³ z najlepszej jako¶ci kamieni szlachetnych. Zadaniem tego zespo³u, by³o przesy³anie ¶wiat³a tam gdzie nie siêga³y promienie wysy³ane przez lustra. Taki zespó³, który zbudowany by³ z odpowiednio usytuowanych diamentów, móg³ spe³niaæ szczególn± rolê w ca³ym spektaklu ¶wietlnym. Polega³a ona na z³apaniu ¶wiat³a w geometryczn± pu³apkê. Diamentowe pryzmaty z lustrkami, ustawione na wierzcho³kach wielok±ta, mog³y odpowiednio intensywny promieñ wprowadziæ w wir biegn±cy po wielok±cie. W czasie zasilania, taki wir ci±gle by nasyca³ swoj± intensywno¶æ a w czasie gdy zasilanie nowym ¶wiat³em by³oby niedostêpne zmniejsza³by intensywno¶æ ¶wietlnego wiru.

 

Je¿eli te diamenty by³yby odpowiednio du¿e i precyzyjnie ustawione, mo¿na za³o¿yæ, ¿e wir utrzyma³by ¶wiat³o od zachodu s³oñca, a¿ do nastepnego dnia.

 

Nostradamus pisze o wiecznie ¶wiec±cej lampie w ¶cianach ¶wi±tyni Westalki.

C. IX - 9

Kiedy odnajd± niegasn±c± lampe,

Pal±c± siê wiecznym ogniem w ¶cianach ¶wi±tyni Westalki

P³omieñ odkryje dziecie br±dz±ce w wodzie, 

Powód¼ zrujnuje Nimes; Run± budowle Tuluzy.

 

Ten wyj±tkowy wizjoner móg³ "oczami ducha zobaczyæ" system o¶wietlenia ¶wi±tyni we wnêtrzu góry Cardou. Za takim rodzajem "wiecznego o¶wietlenia" przemawiaj± odkryte przez nas miejsca z widocznymi gniazdami, gdzie mog³y byæ ustawione diamenty i lusterka tworz±ce ¶wietlny wir. Wielok±t uzbrojony w pryzmaty i lusterka odkryli¶my  w okolicy góry Cardou. Pierwszy wierzcho³ek z odpowiednimi do³kami znajduje siê w miejscu, któremu nadali¶my nazwê "Ostra ska³a", drugi, tam gdzie znajduje siê najwiêkszy o³tarz Druidów: "Wielki o³tarz pó³nocny", kolejne wierzcho³ki wielok±ta powinny znajdowaæ siê wewn±trz góry Cardou. Odkryte przez nas we wspomnianych miejscach (wierzcho³kach zewnêtrznych) gniazda na ska³ach, wskazuj± na mo¿liwo¶æ istnienienia dalszej konstrukcji wielok±ta wewn±trz góry Cardou. S± one fizycznym dowodem, ¿e góra Cardou by³a wyj±tkowo potraktowana przez twórców ca³ego systemu ¶wietlnego.

 

Mity, które wskazuj± tê górê jako miejsce istnienia ukrytej ¶wi±tyni, znajduj± w tym momencie dowodowe potwierdzenie w postaci gniazd, w³a¶ciwie dla tego systemu ¶wietlnego umiejscowionych. 

 

Andrzej i Magdalena Struscy de Merowing.

 

W nastêpnym artykule fotograficzna dokumentacji ¶wietlnego systemu Atlantydów.