> Strona gwna > Artyku³y
T³umacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Lipiec 2017
P W C P S N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
ARTYKU£Y - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materia?y nades?ane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materia?y




Artyku? pilotuj?cy ksi??k? Watykan Zdemaskowany - Papie? musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chro?my nasze dzieci -
Plaga spo?ecze?stwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: S?o?ce zniszczy Ziemi?!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskar?a Watykan




Afery za Spi?ow? bram?

 

Nauka w slepym zauku grawitacja wtornym polem magnetyzmu
Data 16/03/2012 17:11  Autor Struski Andrzej de Merowing  Klikni 5220  Jzyk Polish
 

Teoria grawitacji -Andrzeja Struskiego potwierdzona przypadkowym doswiadczeniem w kosmosie z zastosowaniem zwyk³ej nakretki. 


cyt.

 

25 czerwca 1985 roku na orbitalnej stacji Salut 7 W³adimir D¿anibekow. przyjmowa³ ³adunek dostarczony z Ziemi. Pojazd kosmiczny Progress, którym dostarczano rzeczy na stacjê kosmiczn±, posiada³ bardzo proste mocowania ³adunku.

S± to powszechnie znane i niezawodne "motylki", bardzo czêsto u¿ywane w warsztatach na ca³ym ¶wiecie. Podczas roz³adunku ¯ynibiegow pos³u¿y³ siê szybkim sposobem odkrêcenia "motylka", czyli uderzy³ palcem w jedno z jego skrzyde³ek, co sprawi³o b³yskawiczny ruch nakrêtki.

 

W pewnym momencie krêc±cy siê motylek wyzwoli³ siê z nagwintowanego prêta i rozpocz±³ samodzielny lot w kabinie Saluta 7. I wtedy zdumiony kosmonauta zauwa¿y³, ¿e dzieje siê co¶ bardzo dziwnego.

 

Nakrêtka po przeleceniu kilkudziesiêciu centymetrów dokonywa³a nag³ego zwrotu o 180 stopni, po czym lecia³a dalej. Cykl siê powtarza³ po przeleceniu kolejnego odcinka przestrzeni! - relacjonowa³ kosmonauta.

 

¬ród³o:  http://www.nautilus.org.pl/?p=artykul&id=2520 


 



 
 

                                     NAUKA W ¦LEPYM ZAUKU

                        GRAWITACJA WTÓRNYM POLEM MAGNETYZMU

 

Moja teoria, w której wskazujê na grawitacjê jako jeden z objawów zjawisk magnetycznych, jest delikatnie mówi±c „traktowana z przymru¿eniem oka”. Teoria ta, jest pierwsz± i chyba jedyn± na ¶wiecie, która jednoznacznie wskazuje magnetyzm jako matkê grawitacji.

W ostatnim czasie los zes³a³ mi dowody na potwierdzenie mojej teorii. S± to dwie publikacje internetowe, które obrazuj± dwa podstawowe czynniki w procesie powstawania grawitacji.

Obie informacje ukaza³y siê na ³amach internetu w tym samym czasie, mimo ¿e czas zaistnienia rzeczy, o których ¶wiadcz±, to ró¿nica kilkudziesiêciu lat. Pierwsza ukaza³a siê informacja mówi±ca o pewnym przypadkowym do¶wiadczeniu w przestrzeni kosmicznej. Obraz na filmiku i opis przedstawiaj± kolejne do¶wiadczenia rosyjskiego kosmonauty, przebywaj±cego na stacji kosmicznej. W efekcie analizy tych do¶wiadczeñ, mo¿na wyci±gn± szczególne i bardzo istotne wnioski. S± one bardzo cenne, dla potwierdzenia mojej teorii, mówi±cej o powstawaniu grawitacji w przestrzennym polu magnetycznym wszech¶wiata.

To do¶wiadczenie obrazuje ¶rodowisko magnetyczne istniej±ce poza silnym polem grawitacji obiektów zagêszczonej materii (gwiazdy, planety i wszystkie inne cia³a wiruj±ce) poruszaj±cych siê w przestrzeni kosmicznej. W my¶l mojej teorii powstawania grawitacji, do inicjacji tego procesu magnetycznego niezbêdne s± dwa czynniki. Pierwszym jest istnienie przestrzennego ¶rodowiska magnetycznego w przestrzeni kosmicznej. Takiego ¶rodowiska magnetycznego, które charakteryzuje siê regularnie rozlokowan± przestrzenna siatk± regularnych pól magnetycznych w ca³ej przestrzeni kosmicznej. Pola takie determinuje geometryczna forma wynikaj±ca z kszta³tu regularnego czworo¶cianu

TAK¡, REGULARNIE ROZLOKOWAN¡, PRZESTRZENN¡ SIATKÊ PÓL MAGNETYCZNYCH, UJAWNIA DO¦WIADCZENIE Z NAKRÊTK¡ W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ.

Na filmiku widoczne jest szczególne zachowanie siê nakrêtki typu motylek, która wprawiona w ruch liniowy dodatkowo wiruje wokó³ osi. Przemieszczaj±ca siê liniowo nakrêtka w regularnych odstêpach czasu, tym samym odleg³o¶ci, zmienia swoje po³o¿enie o 180 stopni, nie zmieniaj±c przy tym kierunku biegu. Taka zmiana po³o¿enia jest identyczna jak zmiana po³o¿enia obiektu, który zmienia swoje bieguny magnetyczne, lub jest poddany takim zmianom.

DO¦WIADCZENIE POKAZUJE OBIEKT ZAGÊSZCZONEJ MATERII (¦RÓBA TYPU MOTYLEK), KTÓRY ZMIENIA SWOJE PO£O¯ENIE W TAKI SPOSÓB, JAKBY ODDZIA£YWA£O NA NIEGO POLE MAGNETYCZNE O ZMIENNEJ BIEGUNOWEJ. CECHY FIZYCZNE TEGO POLA MAGNETYCZNEGO CHARAKTERYZUJ¡ SIÊ REGULARNYM ROZLOKOWANIEM BIEGUNÓW NA PRZEMIAN PLU I MINUS W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ.

W my¶l mojej teorii dotycz±cej indukcji grawitacji dla wiruj±cego obiektu, niezbêdne jest istnienie wokó³ niego takiej przestrzennej siatki pól magnetycznych. Do¶wiadczenie na rosyjskiej stacji kosmicznej ujawnia istnienie takiego przestrzennego zbioru pól magnetycznych. Zbioru pól magnetycznych, znanych mi wcze¶niej, które rozpozna³em jako cechê fizyczn± przestrzeni kosmicznej w toku logicznej oceny efektów i przyczyn (mój proces logicznej oceny zdarzeñ polega na odszukaniu przyczyn dla zauwa¿alnych efektów) w procesie budowy wszech¶wiata.

Reasumuj±c sprawê przestrzeni kosmicznej, zadowolony jestem z uzyskania dowodu na realno¶c jednego z aspektów mojej teorii dotycz±cej grawitacji. Drugi aspekt dotyczy obiektu, który posiada w³asn± grawitacjê a odnosi siê on do budowy fizycznej materii z jakiej jest ten obiekt zbudowany.

Tu w sukurs mojej teorii, przysz³a informacja mówi±ca o wynikach badañ ¶rodowiska fizycznego w okolicach trzêsienia ziemi w Japonii z dnia 11 marca. Informacja ta mówi o lokalnej zmianie w potencjale grawitacji, która to zmiana – os³abienie grawitacji zaistnia³a w zwi±zku z miejscow± destrukcj± skorupy ziemskiej.

„Zmiany w grawitacji

Satelity GRACE (Gravity Recovery and Climate Experiment) wykry³y, ¿e trzêsienie zmieni³o grawitacjê na obszarze najmocniej nim dotkniêtym.

Wstrz±s "os³abi³" skorupê ziemsk±, powoduj±c niewielk± redukcjê w polu grawitacyjnym.”

 –publikacja przytoczona z wiadomo¶ci.

Wniosek z takiej informacji ¶wiadczy, ¿e zagêszczona materia tu w postaci skorupy planety posiada wp³yw na stan grawitacji. Zmiana stanu fizycznego w budowie takiej skorupy – materii, spowodowa³a zmianê grawitacji w obszarze jej wyst±pienia. Inaczej mówi±c, charakter fizyczny budowy materii posiada aktywny wp³yw na bie¿±cy stan, generowanego pola grawitacji.

W my¶l mojej teorii, dotycz±cej indukcji grawitacji jednym z czynników w jej tworzeniu, jest materia obiektu. Pola magnetyczne ka¿dej formacji fizycznej sk³adaj±cej siê na materiê obiektu w trakcie przemieszczania siê w przestrzeni kosmicznej przenikaj± siatkê regularnie rozlokowanych pól magnetycznych. Takie przenikanie indukuje powstawanie potencja³u magnetycznego, który sumuj±c siê tworzy dodatkow± si³ê magnetyczn±, gromadzon± w obszarach indukcji. Jest to si³a ci±gu grawitacyjnego. Jej potencja³ zale¿y od gêsto¶ci materii i szybko¶ci przemieszczania siê jej cz±stek wraz z ich w³asnymi polami magnetycznymi, przez przestrzenn± siatkê pól magnetycznych kosmosu.


http://www.andrzejstruski.com/articles_148_Publikacja--Rozwiazania-Naukowego-Sporu-Dotyczacego-Kwestii-Czasu-.html



© Struski Andrzej de Merowing.

16.03.2012r. Wszelkie Prawa Zastrze¿one. Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgod± autora tekstu oraz podaniem linku do orginalnej strony autorów.

 www.andrzejstruski.com