> Strona g│ˇwna > Artykuly
Kalendarz
Maj 2018
P W Ž C P S N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
ARTYKULY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CREATION
Materialy nadeslane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materialy




Artykul pilotujacy ksiazke Watykan Zdemaskowany - Papiez musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



´╗┐
Platon byl o krok, od tajemnicy „ciemnej materii”
Data 12/04/2010 19:31  Autor Andrzej Struski  Klikni੠2427  Jŕzyk Polish
 

Platon by┬│ o krok, od tajemnicy „ciemnej materii”
 

Bry┬│y Plato├▒skie s┬▒ zbiorem ukazuj┬▒cym pi├¬├Ž form przestrzennych, jedna z nich czworo┬Âcian regularny stanowi istotny element tezy Platona, która mówi o budowie materii.

Gdy czytamy tez├¬, uj├¬t┬▒ wraz z opisem bry┬│ plato├▒skich cyt, „Materia zbudowana jest z ca┬│ostek i nie jest podzielna, a ca┬│ostki te maj┬▒ charakter idealny. Nie s┬▒, bowiem cia┬│ami sta┬│ymi, lecz figurami geometrycznymi” mo┬┐emy spojrze├Ž w ┬Âwiat „ciemnej materii”.

Platon w tej tezie ukazuje pi├¬├Ž kwestii, które dotycz┬▒ istoty wskazywanej materii:
W pierwsze kwestii, „Materia zbudowana jest z ca┬│ostek” mówi o budowie materii i wskazuje na „ca┬│ostki” jako jej modu┬│ konstrukcyjny.
W drugiej, „i nie jest podzielna”, twierdzi, ┬┐e materia zbudowana z ca┬│ostek jest niepodzielna.
Trzecia kwestia, „a ca┬│ostki te maj┬▒ charakter idealny” jest wskazaniem na „idealne” proporcje w formie budowy pojedynczej ca┬│ostki.
W czwartej, z kolei „Nie s┬▒, bowiem cia┬│ami sta┬│ymi” odnosi si├¬ do stanu fizycznego tej materii. Takie okre┬Âlenie mówi nam, ┬┐e „ca┬│ostki” istniej┬▒ w postaci materialnej, lecz ich stan (wed┬│ug naszego poj├¬cia), nie posiada charakteru materii sta┬│ej.
Pi┬▒ta kwestia, „lecz s┬▒ figurami geometrycznymi” w kontek┬Âcie do pierwszej cz├¬┬Âci zdania „Nie s┬▒, bowiem cia┬│ami sta┬│ymi” dotyczy budowy przestrzennej „ca┬│ostki”, jako formy „idealnej”, która w zbiorze tworzy „materi├¬ niepodzieln┬▒”.

Ca┬│ostki jako modu┬│y konstrukcyjne niepodzielnej materii.

„Materia zbudowana jest z ca┬│ostek”, które s┬▒ figurami geometrycznymi w postaci idealnej formy przestrzennej i tworz┬▒ one niepodzielny zbiór materialny.

„Materia zbudowana jest z ca┬│ostek i nie jest podzielna” uzyskuje ona, takie cechy dzi├¬ki jednorodnej budowie i wyj┬▒tkowej spoisto┬Âci wewn├¬trznej ca┬│ostek. S┬▒ one wzajemnie idealne, zarówno w postaci swej formy, jak i wielko┬Âci a wewn├¬trzna spoisto┬Â├Ž ka┬┐dej ca┬│ostki, przydaje materii cech plastycznej masy.

„Materia zbudowana jest z ca┬│ostek i nie jest podzielna, a ca┬│ostki te maj┬▒ charakter idealny.” Ca┬│ostki s┬▒; „figurami geometrycznymi”, które „maj┬▒ charakter idealny”.
Idealny charakter budowy sk┬│adowych modu┬│ów konstrukcyjnych „niepodzielnej materii” w postaci „figur geometrycznych”, ┬Âwiadczy o tym, ┬┐e te modu┬│y musz┬▒ posiada├Ž najprostsz┬▒ form├¬ i regularn┬▒ budow├¬. Czworo┬Âcian regularny, jest najprostsz┬▒ przestrzenn┬▒ form┬▒ geometryczn┬▒. Wystarcz┬▒ cztery zbiory masy, które posiadaj┬▒ odpowiedni potencja┬│ magnetyczny, by powsta┬│ wewn├¬trznie spójny modu┬│. Je┬┐eli te cztery zbiory masy, s┬▒ idealnej wielko┬Âci, utworz┬▒ modu┬│ idealny, czworo┬Âcian, który na ka┬┐dym swoim wierzcho┬│ku posiada taka sam┬▒ cz┬▒stk├¬ masy.
Du┬┐y potencja┬│ magnetyczny daje spoisto┬Â├Ž modu┬│u, jednakowa wielko┬Â├Ž masy wierzcho┬│kowej idealn┬▒ figur├¬ geometryczn┬▒ a efekt w postaci ca┬│ostki wyst├¬puj┬▒cej w praktycznie nieograniczonej ilo┬Âci materi├¬ niepodzieln┬▒.


Rys1 Model przestrzenny czworo┬Âcianu regularnego.

Materia niepodzielna.

„Materia zbudowana jest z ca┬│ostek i nie jest podzielna, a ca┬│ostki te maj┬▒ charakter idealny. Nie s┬▒, bowiem cia┬│ami sta┬│ymi, lecz figurami geometrycznymi”

„Idealny” charakter geometryczny, posiadaj┬▒ tylko figury regularne a najprostsz┬▒ z wszystkich „figur geometrycznych”, jest czworo┬Âcian, którego wszystkie kraw├¬dzie posiadaj┬▒ jednakow┬▒ d┬│ugo┬Â├Ž. Wskazywana przez Platona „ca┬│ostka”, to nic innego jak uformowany w posta├Ž czworo┬Âcianu regularnego zbiór pierwotnej materii. Ta pierwotna materia (abstrahuj┬▒c od tego, jaka by ona nie by┬│a), tworzy czworo┬Âcian w taki sposób, ┬┐e si┬│y magnetyczne stabilizuj┬▒ jej zbiory w punktach wierzcho┬│kowych bry┬│y.
W taki sposób powstaje konstrukcja przestrzenna, w której materia znajduje si├¬ tylko na wierzcho┬│kach, po┬│┬▒czonych ze sob┬▒ si┬│ami magnetycznymi. Taka bry┬│a, mo┬┐e ┬│┬▒czy├Ž si├¬ z innymi czworo┬Âcianami o identycznych, lub zbli┬┐onych parametrach. Po┬│┬▒czenie nast├¬puje poprzez przyci┬▒ganie magnetyczne.

Taki materialny modu┬│ spójno┬Â├Ž postaci czworo┬Âcianu, po┬│┬▒czonego magnetycznie wykazuje du┬┐┬▒ spójno┬Â├Ž wewn├¬trzn┬▒. Z kolei wzajemne wierzcho┬│kowe po┬│┬▒czenia takich modu┬│ów w przypadku wyst┬▒pienia si┬│y destrukcyjnej, jaka mo┬┐e wyst┬▒pi├Ž w ┬Ârodowisku materii roz┬│┬▒cz┬▒ si├¬ w pierwszej kolejno┬Âci. Natomiast modu┬│y zachowaj┬▒ swoja pierwotn┬▒ form├¬. Ponowne po┬│┬▒czenie modu┬│ów, na powrót utworzy zbiór przestrzenny o takim samym charakterze.

Takie cechy fizyczne materii, zbudowanej z modu┬│ów o postaci czworo┬Âcianów regularnych, spe┬│niaj┬▒ wskazanie Platona, które mówi, ┬┐e ta materia jest „niepodzielna”.
W podobny sposób mo┬┐na okre┬Âli├Ž „niepodzielno┬Â├Ž” cieczy lub gazu. Je┬┐eli zastosujemy ingerencj├¬ obcym cia┬│em sta┬│ym w przestrze├▒ wodn┬▒ a nast├¬pnie usuniemy t├¬ przyczyn├¬ zak┬│ócenia, materia wodna powróci do swego poprzedniego stanu fizycznego. Takie zachowanie si├¬ cieczy mo┬┐emy okre┬Âli├Ž jako cechy materii niepodzielnej. To porównanie nie jest do ko├▒ca w┬│a┬Âciwe, ciecz lub gaz, mo┬┐na rozdziela├Ž i zmienia├Ž jej stan fizyczny poprzez stosowanie ró┬┐nych oddzia┬│ywa├▒, np. temperatury i ci┬Ânienia.

Podobnie jak woda i gaz, mo┬┐e zachowywa├Ž si├¬ materia, któr┬▒ wskazuje Platon. Nie mo┬┐na wykluczy├Ž jakiej┬Â, jeszcze nieznanej formy fizycznej, która ingeruj┬▒c w ┬Ârodowisko „materii zbudowanej z ca┬│ostek”, cz├¬┬Â├Ž jej modu┬│ów oddziela od ca┬│o┬Âci a po zako├▒czonej ingerencji materia ┬│┬▒czy si├¬ na powrót, przywracaj┬▒c jednorodny stan fizyczny.

„Ca┬│ostki nie s┬▒, bowiem cia┬│ami sta┬│ymi, lecz figurami geometrycznymi,” jednak musz┬▒ by├Ž zbudowane z cz┬▒stek materialnych, bo nie utworzy┬│by figur geometrycznych.

Sprawa, ┬┐e ca┬│ostki s┬▒ zbudowane z cz┬▒stek materialnych jest oczywista, lecz zachodzi pytanie, z jakiej materii zbudowane s┬▒ te ca┬│ostki?
Tu otwiera si├¬ szczególna kwestia, która ukazuje nam materi├¬ nie sta┬│┬▒, zbudowan┬▒ z ca┬│ostek, te z kolei wskazywane s┬▒ jako formy geometryczne a wi├¬c posiadaj┬▒ raczej stabiln┬▒ posta├Ž. Inaczej mówi┬▒c ca┬│ostki s┬▒ bardziej sta┬│e ni┬┐ materia, któr┬▒ tworz┬▒.

Podobny charakter posiada tak┬┐e woda, ca┬│a ciecz mo┬┐e by├Ž dzielona na dowolne zbiory, jak równie┬┐ przechodzi├Ž w ró┬┐ne stany, jednak zawsze podstawowa cz┬▒stka sk┬│adowa wody pozostaje nienaruszona. Pierwiastek charakteryzuje si├¬ du┬┐o wi├¬ksz┬▒ odporno┬Âci┬▒ na zmiany, wywo┬│ane zewn├¬trznym oddzia┬│ywaniem, ni┬┐ materia w postaci wody. Ta sprawa dotyczy praktycznie ka┬┐dej materii, któr┬▒ mo┬┐na dzieli├Ž a┬┐ do atomu. Inaczej przebiegaj┬▒ zmiany w zakresie zmiany stanu samego atomu, do przeprowadzenia takiej zmiany, niezb├¬dne s┬▒ wi├¬ksze si┬│y i inne sposoby.

Podobnymi cechami charakteryzuje si├¬ wskazywana przez Platona jednostka sk┬│adowa materii niesta┬│ej i niepodzielnej „ca┬│ostka”. Jest bardziej odporna na destrukcje ni┬┐ materia, która z takich jednostek powstaje.
Jest to cecha nies┬│ychanie korzystna dla ca┬│okszta┬│tu ewolucji wszech┬Âwiata, albowiem gwarantuje zachowanie powtarzalno┬Âci odnawiaj┬▒cych si├¬ kolejnych form w procesie zmian ewolucyjnych.

Znane s┬▒ w fizyce trzy stany materii, stan sta┬│y, ciek┬│y i gazowy. Istnieje równie┬┐ stan eteryczny materii, który odnosi si├¬ do ┬Ârodowisk rozrzedzonych bardziej ni┬┐ gaz. Ciemna materia, jest rozpoznan┬▒ mas┬▒, która istnieje w naszym otoczeniu jako dominuj┬▒ca wielko┬Â├Ž masy ca┬│ego wszech┬Âwiata. Jej cechy fizyczne jeszcze nie zosta┬│y okre┬Âlone i z tej przyczyny, nie ma ona przypisanego w┬│a┬Âciwego dla niej, stanu fizycznego.

Rozpoznanie istnienia masy ┬Âwiadczy, ┬┐e jest to materia i posiada odpowiedni dla niej stan fizyczny. Wskazanie Platona, mówi o materii, któr┬▒ charakteryzuje jedna bardzo istotna kwestia. Materia ta posiada jednorodn┬▒ budow├¬ o charakterze krystalicznym - modu┬│owym, przy czym wszystkie cz┬▒stki sk┬│adowe takich modu┬│ów musz┬▒ by├Ž identycznej wielko┬Âci „ca┬│ostki te maj┬▒ charakter idealny”. Istotnym brakiem w okre┬Âleniu stanu fizycznego „Ciemnej materii” wskazanej przez naukowców i materii wskazanej przez Platona jest brak skali wielko┬Âci jednego modu┬│u – „ca┬│ostki”.

Bior┬▒c pod uwag├¬ fakt istnienia we wszech┬Âwiecie ró┬┐norodnych form materialnych z tymi o charakterze eterycznym w┬│┬▒cznie, nale┬┐y przyj┬▒├Ž tez├¬, ┬┐e one wszystkie pochodz┬▒ z jednego pra┬╝ród┬│a. ┬»adna ze znanych form materii nie posiada budowy fizycznej, która odpowiada opisowi Platona. Natomiast wszystkie mog┬▒ pochodzi├Ž ze ┬╝ród┬│a, którym jest materia odpowiadaj┬▒ca tym opisom. Skala wielko┬Âci jednego modu┬│u musi by├Ž, wielokrotnie mniejsza od najmniejszej znanej nauce cz┬▒stki, jednak rzeczywista wielko┬Â├Ž jest poj├¬ciem abstrakcyjnym. Ca┬│ostka musi by├Ž mniejsza od najmniejszej znanej nauce cz┬▒stki od kilku do milionów razy. Ta abstrakcja oceny skali wielko┬Âci nie umniejsza faktu, ┬┐e taka materia istnieje a jej obecno┬Â├Ž wokó┬│ nas stwierdzili ju┬┐ naukowcy.

Istnienie ciemnej materii, jako pra┬╝ród┬│a wszelkiej materii wszech┬Âwiata stawia j┬▒ w szczególnej pozycji na drodze ewolucji wszech┬Âwiata. A co najistotniejsze teza, która materi├¬ wskazywan┬▒ przez Platona stawia jako pra┬╝ród┬│o, eliminuje mo┬┐liwo┬Â├Ž wyst┬▒pienia wielkiego wybuchu jako pocz┬▒tku ewolucji materii wszech┬Âwiata. Wyst├¬powanie przestrzeni wype┬│nionej ciemn┬▒ materi┬▒, która posiada jednorodny charakter budowy fizycznej w tym samym miejscu i czasie, co zdarzenie, jakim mia┬│by by├Ž destrukcyjny wybuch w ┬┐adnej mierze do siebie nie pasuje.

Wnioski z tezy Platona

1 Charakter geometryczny ca┬│ostek, jako wzorzec geometrii przestrzennej a cz┬▒steczki tworz┬▒ce ca┬│ostk├¬ jako matematyczny pierwowzór jednostki masy.

2 Przestrze├▒ geometryczna materii, jest zbiorem odcinków, gdzie ka┬┐dy z nich okre┬Âla odleg┬│o┬Â├Ž pomi├¬dzy dwoma zbiorami masy bior┬▒cymi udzia┬│ w budowie jej konstrukcji.

3 Jednostki sk┬│adowe materii, zawsze s┬▒ stabilizowane polami magnetycznymi na wierzcho┬│kach geometrycznej konstrukcji ca┬│ej masy materialnej.

4 Ci├¬┬┐ar w┬│a┬Âciwy materii, wynika ze stopnia zag├¬szczenia jednostek sk┬│adowych materii (zbiorów), rozlokowanych na wierzcho┬│kach jej formy geometrycznej.

5 Charakter stanu fizycznego materii, zale┬┐y od wielko┬Âci jej przestrzennych zbiorów sk┬│adowych i odleg┬│o┬Âci pomi├¬dzy tymi zbiorami.

Materia, któr┬▒ opisa┬│ Platon, posiada zbiory przestrzenne posiadaj┬▒ce jednakow┬▒ wielko┬Âci masy, które odpowiadaj┬▒, jednej jednostce (najmniejsza mo┬┐liwa jednostka masy, wyst├¬puj┬▒ca w konstrukcji materii wszech┬Âwiata). D┬│ugo┬Â├Ž wszystkich odcinków w zbiorze jest identyczna. Odleg┬│o┬Âci pomi├¬dzy wierzcho┬│kami w konstrukcji geometrycznej ca┬│ostki - zbioru, s┬▒ determinowane potencja┬│em ich pola magnetycznego. Ta materia posiada najmniejsz┬▒ z mo┬┐liwych mas├¬ w┬│asn┬▒. Posiada równie┬┐ tylko jedn┬▒ d┬│ugo┬Â├Ž mi├¬dzy wierzcho┬│kow┬▒, odcinek „AB”

Odcinek „AB” jest pierwotnym wzorcem geometrycznym, a jednostka wierzcho┬│kowa ca┬│ostki, pierwowzorem matematycznym masy wszelkiej materii wszech┬Âwiata.

Materia ewoluuj┬▒ca we wszech┬Âwiecie, wyst├¬puje w takim zag├¬szczeniu masy, która pomi├¬dzy zbiorami posiada wolne przestrzenie. W stanie fizycznym materii, gdzie wolne przestrzenie pomi├¬dzy zbiorami nie wyst├¬puj┬▒, proces ewolucji materii nie dzia┬│a. (Poj├¬cie fizycznego stanu zag├¬szczenia, jednego zbioru w konstrukcji geometrycznej przestrzeni materii, równie┬┐ mówi o wolnych przestrzeniach w takim zbiorze.) W konkluzji do sprawy zag├¬szczenia ewoluuj┬▒cej materii, nale┬┐y przyj┬▒├Ž taki jej stan fizyczny, w którym nigdy nie dochodzi do zupe┬│nego jej zag├¬szczenia.

© Struski Andrzej de merowing