> Strona główna > Artykuły
Tłumacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Marzec 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
ARTYKUŁY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materiały nadesłane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materiały




Artykuł pilotujący książkę Watykan Zdemaskowany - Papież musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chrońmy nasze dzieci -
Plaga społeczeństwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: Słońce zniszczy Ziemię!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskarża Watykan




Afery za Spiżową bramą

 
Astronomia - nauka, ktora zglebia zagadki nieba
Data 13/04/2010 19:13  Autor Magdalena Struska  Kliknięć 5741  Język Polish
 


 
 
Astronomia - nauka, która zgłębia zagadki nieba

Astrologia i astronomia dwie odrębne dziedziny a jednak o wspólnym początku, do dziś nie jest pewnym, która była pierwsza jednak informacje publiczne stawiają na astrologię jako początek obu tych dziedzin.

Utożsamianie astrologii z astronomią sprawiało trudności w odróżnieniu enigmatycznej postaci astrologa od astronoma.Dopiero w XVII wieku wskutek wyodrębnienia się astronomiio jako dziedziny nauki, koniecznością stało się rozdzielenie tych dwóch postaci.

Astrologię zepchnięto do gatunku wróżbitów,  szarlatanów natomiast astronomia zyskała prestiżowy wizerunek nauki.

Astronomia – gr. Aster- gwiazda
Nomos – prawo, reguła czyli nauka
  1. Astronomia nauka o prawach rzadzącymi gwiazdami.
  2. Nowoczesna astronomia jest splotem wielu dziedzin nauki i techniki.
  3. Obecnie można rozróżnić dwa podstawowe działy astronomii:
    - astronomia i mechanika nieba
    - astrofizyka
Astronomia ma również bezpośredni związek z meteorologię, geologią, kartografia, astronautyką, optyką, matematyką, chemią.

Schemat podziału astronomi współczesnej

Wymienione są poniżej Klasyczne działy astronomii; Wspólczesne działy astronomii; Specjalistyczne działy astronomii; nauki pomocnicze w stosunku do astronomii, dziedziny nauki, na które astronomia na wpływ bezpośredni lub pośredni.

 Astrofizyka - Heliofizyka (badania Słońca); Fotometria; Spektroskopia – Astronomia promieniowania gamma, Astronomia w podczerwieni, Astronomia rentgenowska, badania kosmosu fizyka pozaziemska - nauki o ziemi meteorologia, geofizyka,geologia, oceanografia;Astrobiologia, medycyna ; Astronautyka; technika rakietowa; `Radioastronomia; Astrofizyka- Kosmogonia, Kosmologia, Fizyka atmosfer gwiazd, Fizyka wnętrz gwiazd; Astrofizyka teoretyczna- Fizyka, Fizyka atomu, fizyka jądra atomowego, Fizyka relatywistyczna; Chemia; Technika, matematyka; geodezja; Chronologia,Nauki historyczne; optyka; Astrofizyka- Dynamika układów gwiezdnych; Statystyka układów gwiazdowych; Mechnika nieba; Wyznaczania efemeryd do roczników astronomicznych; Astrometria- Astronomia pozycyjna, Astronomia sferyczna; Instrumenty astronomiczne, Astronomia praktyczna;

Historia astronomii.

Słońce, Księżyć tajemniczo świecące gwiazdy od wieków przykuwały uwagę człowieka.
Zasadniczo możemy wyróżnić dwie główne przyczyny powstania i rozwoju astronomii:
  1. Starożytne ludy prowadziły obserwację nieba, gdyż gwiazdy uznawane były jako wyobrażenia bogów i czczone jako kult.
    Już od najstarszych dziejów w historii ludzkośći, człowiek mial poczucie uzależnienia od gwiazd i z tegoż powodu podjął próby odczytania i wpływu ich na własne życie, a także i przyrodę.
  2. Drugą główna przyczyną była potrzeba wyznaczania czasu.
    Ze względu na kulty, cele poznania nieba były wyłącznością dla Kapłanów - Astronomów.
Znaczenie religijno- kultowe w odniesieniu do astronomii mają niektóre starożytne budowle:

 

 
STONEHENGE - Kamienny Pierścień (w południowej Anglii k/ Salisbury}
Jest to kamienny monument liczący ponad 4 000 lat wyznaczający kierunki wschodu i zachodu słońca oraz księżyca.

PIRAMIDA CHEOPSA

Jej boki wskazują cztery podstawowe kierunki świata oraz kierunki konstelacji i gwiazd.
Wczesne dzieje astronomii są z obserwacjami, które prowadzili: Babilończycy, Egipcjanie, Chińczycy, Hindusi, Majowie z Ameryki Środkowej, Aztecy z Meksyku.
Z płyt kamiennych i róznego rodzaju rytu wynika, że sztuka obserwacji w czasach zamierzchłych osiągnęła bardzo wysoki poziom wiedzy.
  • Prawdopodobnie najstarszym zapisem astronomicznym są fazy księzyca wyryte na kości - 32 000 p.n.e.
  • Pierwsze informacje o konstelacjach zapisane w kulturze Sumerów { Mezopotamia} 3000 p.n.e}.
Starożyność i średniowiecze

W tym czasie ludzie przestali interpretować gwiazdy w sposób mitologiczny a pojawił się pogląd naukowo- filozoficzny.
W starożytności najbardziej rozkwitła astronomia grecka.
  • Tales z Miletu przewidział zaćmienie słońca na 22 V 585 p.n.e.
  • Pitagoras i jego uczniowie wprowadzili ideę kulistości Ziemi w roku ok. 500 p.n.e. [ Potem bronił tezy także Platon 427-347 p.n.e.}
  • Demokryt twierdził, że Droga Mleczna jest zbiorowiskiem gwiazd.
  • Arystoteles rozbudował system sfer z centralna Ziemią, ok. 350 p.n.e. 
  • Arystarch z Samos { 320- 250 p.n.e} nauczał, iż Ziemia obraca się wokół własnej osi i wciagu roku obiega jeden raz dookoła Słońce.
  • Eratostenes { ok.220 p.n.e.} zmierzył obwód Ziemi, choć nie całkiem dokładnie.
  • Hipparch z Rodos {190-125 p.n.e.} opracował pierwszy znany katalog gwiazd wprowadzajac wielkośći i jasności gwiazdowe.
  • Ptolemeusz { 85- 160 n.e.} Napisał dzieło podsumowujące osiągnięcia astronomii starożytnej Zawarł to w dziele ważącym ponad 13 kg ksiąg { geocentryczny obraz świata}. Przedstawił on Model Wszechświata, w którego środku znajdowała się Ziemia.

    Wprowadził też system okręgów zwanych epicykle {gr.epikykos= okrąg}, których środek poruszał się jednostajnie po innym okręgu co pomogło opisać dość dokładnie skomplikowane ruchy planet bez odejścia od założenia jednostajnego ruchu po okregu {Zmienne prędkości ruchu planet, ich zatrzymanie, ruch wsteczny}.

    Obraz Wszechświata Ptolemeusza przetrwał, aż do czasów Kopernika.
W wiekach późniejszych arabowie przejęli i rozszerzyli astronomie grecką.
  • al - Battani {ok.900 n.e.} wyznaczył roczny ruch słońca po niebie.
  • Ibn Junis {ok.1000 n.e.} prowadził obserwacje położenia planet w obserwatorium w Cairze.
  • Nasireddin z Tusi {ok.1250} wykonał mapy nieba.
Z tego okresu pochodzi wiele arabskich nazw gwiazd np. Betelgeuse - z lewego ramienia oriona .
Za pośrednictwem Arabów ta starożytna nauka dotarła do Europy Zachodniej.

Od Geocentrycznego do heliocentrycznego obrazu świata.
  • Geocentryczny {centralnym punktem jest Ziemia}
  • Heliocentryczny {centralnym punktem jest Słońce}
 
 
Wiek XVI Mikołaj Kopernik - Kanonik i Astronom z Fromborka.

Odrzucił on ptolemeuszowski obraz świata i przyjął Słońce jako centralny punkt układu gwiazd.

 

 
Swoje dzieło opublikował dopiero pod koniec życia. Ten nowy obraz świata wynikający z przemyśleń Mikołaja Kopernika praktycznymi obserwacjami potwierdzili min.


- Tychon Brahe {1546- 1601} Duńczyk prowadzący obserwacje w astronomicznym obserwatorium w "Uraniborg".

- Galileo Galilei {1546 - 1642} profesor matematyki i astronomii w Padwie.W roku 1610 odkrywa kratery na księzycu, księżyce Jowisza oraz gwiazdy Drogi Mlecznej.

- Johannes Kepler {1571 - 1630} w roku 1620 odkrył ścisłą zależność pomiędzy okresem orbitalnym planety a jej odległością od Słońca.Zawarł swoje teorie w trzech prawach nazwanych prawami ruchu Keplera.

LUNETA

W roku 1608 optyk Jan Lipperhey wynalazł lunetę, rok póżniej Galileusz dowiedziawszy się o tym wynalazku sam zbudował lunetę {30 x powiększenie} i jako pierwszy skierował ją na niebo.

PROCES GALILEUSZA


 

 
Galileusz przyjął otwarcie Kopernikowski obraz świata tym samym chciał spowodować to aby obraz ten został oficjalnie przyjęty.

Jednak Rzym, który trwał przy swoich tradycyjnych planach wydał orzeczenie określające heliocentryczny obraz świata jako naukę niepoprawną filozoficznie oraz nieuzasadnioną teologicznie gdyż przeciwstawiała się ona Świętemu Pismu oraz jego wykładni głoszonej prze Kościół.

Galileuszowi Inkwizycja wytoczyła proces i wówczas zmuszony był odwołać swoje poglądy.

Wiek XVIII i XIX.

To burzliwy rozwój astronomii szczególnie w Niemczech.
  • Rozwój teleskopów soczewkowych {refraktory};
  • oraz teleskopów zwierciadlanych {reflektory}.
 
  • William Herschel {1738- 1822} ur. w Hanowerze. W Anglii w Bath k/ Londynu zbudował wielki teleskop za pomoca, ktorego odkrył planetę Uran w roku 1871. Skatalogował i pomierzył gwiazdy.Odkrył wiele układów podwójnych gdzie dwa słońca obiegają wspólny środek masy.
  • Giuseppe Piazzi [1746 - 1826} astronom z Palermo.Odkrył pomiędzy marsem a Jowiszem pierwszą planetkę nazwaną Ceres
  • Friedrich Wilhelm Bessel {1784 - 1846} udało mu się zmierzyć odległóść do gwiazdy - 61 Cygni w gwiazdozbiorze Łabędzia.
  • Friedrich Wilhelm Argelander {1799 - 1875 } opracował "Bonner Durchmusterung" - katalog nieba północnego wraz z atlasem. Na podstawie jego opracowań zajęto się badaniem gwiazd zmiennych.
  • Johann Galle oraz Heinrich d' Arrest w roku 1846 na podstawie skomplikowanych obliczeń Urbaina Leverriera odnajdują Neptuna.
Niezależne obliczenia dotyczące tego tematu wykonał również John Adams.

XIX wieczni astronomowie zajmowali się głównie kometamii wyznaczaniem ich orbit miało to związek z powrotem komety Halleya przewidzianej na rok 1835.

Schiaparelli - astronom włoski odkrył związek pomiędzy rojami meteorów a kometami.
  • XIX wiek lata 60.poznano budowę gwiazd i mgławic dzięki zasatosowaniu urządzenia o nazwie spektroskop.
  • 20 lat później nastapił rozwój fotografii astronomicznej.
WIEK XX.

 

W roku 1913 zareprezentowano po raz pierwszy wykres Hertzsprunga- Russella nadający się do badania ewolucji gwiazd. Nastapił szybki rozwój fizyki jądrowej.

 
Albert Einstein {1879 - 1955}, opublikował Teorię Względności, mówiła ona o zakrzywieniu przestrzeni, która wprawdzie nie ma granic, lecz nie jest nieskończona [ podobnie jak powierzchnia kuli nie ma granic ale jest policzalna}.
  • 1917 r. Kalifornia - Obserwatorium Mount Wilson zbudowano Teleskop Hookera o średnicy 100 cali. 254 cm {1 cal = 2,54 cm ]
  • 1923 r. Edwin Hubble badając mgławice spiralne wykazał, iż leżą one poza granicami Drogi Mlecznej.
  • 1930 r. Clyde Tombaugh odkrywa Plutona.
  • 1932 r. Karl Guthe Janski odkrył kosmiczne promieniowanie radiowe.
  • 1937 r. Grote Reber odkrywa fale radiowe, które biegną z centrum Drogi Mlecznej.
  • 1939 r. Hans Bethe wyjaśnił zachodzące reakcje jądrowe w procesie świecenia Słońca.
  • 1946 r. John Hey wraz z innymi astronomami odkryli najpotężniejsze radioźródło na niebie - Cygnus A.
  • 1948 r. Mount Palomar {Kalifornia} zostaje ustawiony Teleskop Hale'a [5m ].
  • 1957 r. Rozpoczyna się wyścig kosmiczny jako pierwszy zostaje wystrzelony Sputnik 1 przez ZSRR.
  • 1959 r. Zrobiono pierwsze zdjęcia odwrotnej strony księżyca
  • 1961 r. Jurij Gagarin jako pierwszy człowiek przebywał w kosmosie.
  • 1962 r. Sonda Mariner bada atmosferę Wenus.
  • 1963 r. Maarten Schmidt odkrywcą odległych kwazarów.
  • 1965 r. Mariner 4 sonda, która przelatuje obok Marsa.
  • 1968 r. Odkrycie pulsarów przez Jocelyn Bell;
  • 1969 r. Edwin Aldrin, Neil Amstrong {Apollo 11} jako pierwsi ludzie na księżycu.
  • Załoga pierwszej misji księżycowej. Od lewej: Neil A. Armstrong (dowódca misji), Michael Collins (pilot modułu załogowego), Edwin E. Aldrin Jr. (pilot lądownika księżycowego).
  • 1973 r. Obok Jowisza przelatuje sonda Pioneer 10
  • 1974 r. Mariner 10 - zdjęcia kraterów Merkurego i chmur Wenus.
  • 1975 r. Wenera 9 robi pierwsze zdjęcia z powierzchni Wenus.
  • 1976 r. Lądowanie Sond Viking na Marsie.
  • 1977 r. Odkryto pierścienie Urana
  • 1978 r. odkrycie księżyca Plutona - Charon - przez James Christy
  • 1979 r. Voyager 1, 2 przelatuja obok Jowisza i odkrywają jego pierścienie. natomist Pioneer 11 przelatuje obok Saturna.
  • 1980 r. Voyager 1, przeprowadza szczegółowe badania Saturna; W Nowym meksyku rozpoczyna pracę radioteleskop VLA.
  • 1983 r. Satelita IRAS bada niebo w podczerwieni.
  • 1986 r. Voyager 2 ma swój pierwszy przelot obok Urana.
  • 1987 r. Voager 2 pierwszy przelot obok Neptuna.
  • 1990 r. Wystrzelenie kosmicznego teleskopu Hubble'a. Sonda Magellan rozpoczyna badania radarowe Wenus.
  • 1991 r. Wystrzelenie w kosmos Obserwatorium Promieni Gamma
  • 1992 r. Satelita COBE odkrywa nierówności w promieniowaniu kosmicznym tła.
  • Na Hawajach zostaje zainstalowany pierwszy Teleskop Kecka { 10 m}.
  • 1994 r. Kometa o nazwie Shoemaker- Levy uderza w Jowisza
  • 1995 r. Galileo dociera do Planety Jowisz i wysyła próbnik w głąb atmosfery badając ją oraz jej księżyce.
  • 1997 r. Lądowanie na Marsie Sondy Mars Pathfinder oraz pojazdu Sojourner.
  • 1999 r. Pracę rozpoczyna Obserwatorium rentgenowskie Chandra.
  • 2000 r. Odkryto ślady świadczące o istnieniu niegdyś wody na Marsie.
PRZYRZĄDY ASTRONOMICZNE

Żaden inny instrument nie da nam tak szerokiego pola widzenia nieba jak nasze oczy, jednak dokładniejsze możliwości obserwacji powiększają się nam poprzez zastosowanie optycznych przyrządów.

Na przykład: W gromadzie otwartej Plejady w Byku gołym okiem można dostrzec 5 - 8 gwiazd; obserwując natomiast za pomocą lornetki dojrzeć można tam conajmniej 30 gwiazd.

 

1. Lornetka - skład: para małych teleskopów, zaletą lornetki jak i również teleskopu jest zdolność zbierania światła.

W Wieku średnim źrenica człowieka ma w ciemności średnicę około 6 mm. Natomiast średnica obiektywu typowej lornetki ma ok.40 mm. Ilość światła, które wpada do przyrządu przez obiektyw jest zależne od powierzchni obiektywu co znaczy, że jest proporcjonalne do kwadratu jego średnicy. Tak więc obiektyw o dwukrotnie większej średnicy zbiera cztery razy więcej światła.

Dlatego, też lornetka o średnicy obiektywów 40 mm zbiera ok. 45 razy więcej światła niż nasze oczy.

Np. oznaczenie na lornetce "8 x 40" daje nam ośmiokrotne powiększenie i jej obiektyw jest o średnicy 40 mm.

Dobra lornetka można dużo zaobserwować min. kratery na powierzchni księżyca, cztery największe księżyce Jowisza, fazy Wenus oraz mgławice i gwiazdy podwójne.

Do lornetek dużych o obiektywach 100 mm i powiększeniu 14 x powinnismy zakupić statyw aby zapobiec drganiom obrazu, który ogladamy.

Zalety lornetki: mniejszy koszt niż np. luneta, nadaje się także do obserwacji obiektów na ziemi. daje nam nie odwrócone proste obrazy, pozwala także na wygodne obserwacje.

 


2. Binokulary - to lornetki o średnicach obiektywów większych niż 50 mm.

 

3. Luneta - Jej podstawowymi częściami są: obiektyw, okular i tubus. {soczewkowa}.

 
 

4. Teleskopy astronomiczne - posiadają różne wielkości i zasady działania.

- Soczewkowe-refraktory
- Zwierciadlane - reflektory.


Soczewkowe - padajace światło gromadzi się w ogisku obiektywu za pomocą soczewki skupiającej; powstaje wówczas obraz odwrócony, który może być ogladany za pomocąsoczewki okularowej, powiekszającej obraz na zasadzie lupy.

Obiektyw { łac.obiectum = przedmiot} - soczewka skupiająca przez, którą światło wpada do teleskopu.
Okular {łac.oculus = oko} - soczewka, do której przykładamy oko.


Zwierciadlane - zamiast soczewki skupiającej zastosowane jest lustro przez, które jest tworzony obraz jest on odbijany za pomocą dodatkowego lustra umieszczonego w wiązce światła i kierowany do okularu. Teleskopy te mają różne typy konstrukcji, najczęściej stosowanymi są: Teleskop Newtona oraz teleskop Cassegraina.

Jedne z największych refraktorów znajdują się:
  • w Obserwatorium Yerkesa k/ Chicago { śr. obiektywu 102 cm}

  • w Obserwatorium Licka k/ San Francisko { śr. 91 cm}
  • w Obserwatorium Meudon k/ Paryża { śr. 83 cm}
Największe teleskopy zwierciadlane:

 
  • 10 metrowy teleskop Kecka na Hawajach
  • teleskop w Obserwatorium Astrofizycznym na Kaukazie {śr. 610 cm}
  • teleskop w Mount Palomar w Kalifornii { śr.508 cm}
 

5. Globus Nieba, globus Księżyca.

 

6. Obrotowa mapa nieba - składa się z ruchomej części z podziałką godzinową i kalendarzem.
7. Małe planetarium Baadera - mały globus nieba wykonany z ciemnego szkła organicznego pokazujący poprawnie zorientowany wygląd nieba gwiaździstego.

ASTROFOTOGRAFIA

Nie ma wymagań skomplikowanego wyposażenia. Proste aparaty fotograficzne z mechanicznymi migawkami sprawdzają się lepiej od modeli elektronicznych.

Jak fotografować gwiazdy?

Film o czułości od 400 do 800 ISO, nalezy włożyc do aparatu, ustawić go na trójnogu i zogniskować do nieskończoności. Nastepnie trzeba wybrać światłosiłę 2,8 i namierzyć gwiazdozbiór.

Najlepiej posłużyć się wyzwalaczem, by trzymać migawkę otwartą przez około 20 - 40 sekund- jest to sposób aby utrwalić na kliszy tyle gwiazd, ile tylko można dostrzec gołym okiem.

Jeżeli jednak chcemy utrwalić np. mgławice koniecznie musimy wybrac takie miejsce gdzie jest zupełnie ciemno i wówczas umocować aparat do montażu paralaktycznego, który to jest napędzany silnikiem co pozwala nam sledzić gwiazdy w czasie od 5 do 15 minut ekspozycji. Jest to bardzo prosta metoda i daje wyśmienite rezultaty.

Aby sfotografować poświatę księżycową należy wybrać czas naświetlania ok. 40 sekund przy światłosile 2,8 oraz czułości filmu 400 ISO.

Natomiast szlaki gwiazd fotografujemy z otwartą migawką w czasie od 10 do 60 minut. W skutek wirowego ruchu naszej planety zakreślą one na nieboskłonie łuki.

 

 

 
 
Zebrała i opracowała na podstawie źródeł {bibliografia poniżej}.
Zbiorów własnych i źródeł internetowych [zdj.] Magdalena Struska.
© MMagdalena Struska de Merowing
Powyższy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgodą autora tekstu.
 
Bibliografia:
  • Astronomie Als Hobby - Detlev Block, Germany przekład polski Teresa Giedrojć- Rudawy.
  • Astronomia Robert Burnham, Allan Dyer Jeff Kanipe;  wyd.Arkady.
Strony na, których są dodatkowe informacje :
  • http://www.astro.uni.wroc.pl
  • http://fatcat.ftj.agh.edu.pl/
  • http://auger.ifj.edu.pl/UHE/Zrodla_UHE.html
  • http://news.astronet.pl/dir.cgi?344