> Strona główna > Artykuły
Tłumacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Marzec 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
ARTYKUŁY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materiały nadesłane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materiały




Artykuł pilotujący książkę Watykan Zdemaskowany - Papież musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chrońmy nasze dzieci -
Plaga społeczeństwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: Słońce zniszczy Ziemię!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskarża Watykan




Afery za Spiżową bramą

 
cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata
Data 17/04/2010 18:22  Autor Andrzej Struski  Kliknięć 3699  Język Polish
Ulokowana w centrum wszechświata materia o dużej gęstości i olbrzymim potencjale magnetycznym utworzyła centralną „czarną dziurę”.

 
Potencjał twórczy i technologiczny budowniczych wszechświata

Ulokowana w centrum wszechświata materia o dużej gęstości i olbrzymim potencjale magnetycznym utworzyła centralną „czarną dziurę”. Jej wirujące jądro powinno posiadać średnicę stek milionów lat świetlnych a jego szybkość na powierzchni wielokrotnie przekraczać szybkość światła. Posiada ono odpowiednio silne pole grawitacji, która wspólnie z szybkością powierzchniową umożliwia wyrzucenie w przestrzeń wszechświata kolejno po sobie następujących strumieni takiej samej materii, z jakiej zbudowane jest jądro wszechświata. Seria takich wystrzałów - ekspansji może być oceniona jako jeden wybuch, mimo, że one z wybuchem nie mają nic wspólnego.

Jaki jest niezbędny potencjał technologiczny do wykonania jądra wszechświata i wystrzelenia strumieni w przestrzeń obiektu o średnicy wielu bilionów lat świetlnych?

Naukowcy już od wielu lat pracują nad problemami technicznymi, które są związane z przyspieszaniem cząstek materii. Już ogłoszono informację o pierwszej udanej próbie z „tworzeniem cząstki Boga” Od przyspieszania cząstek do wymuszenia tempa przesyłu zbioru takich cząstek droga jest prosta i taką drogę ukazują naukowcy.

Kwestia budowy jądra i wystrzelenia intergalaktycznych strumieni wszechświata w mojej teorii jest oparta na takich samych założeniach, jakie przyjęli naukowcy, tylko ich skala i miejsce niewiele mają wspólnego ze skalą technologii potrzebnej do aktywacji startu ewolucji wszechświata. Obiekt wirującej kuli o średnicy setek milionów lat świetlnych, posiadający szybkość powierzchniową wielokrotnie przekraczającą szybkość światła wymaga od budowniczych posiadania nie lada potencjału technologicznego.

Występuje tu jeszcze jedna istotna kwestia: z jakich cząstek materii składa się strumień przesyłany do budowy jądra?

Jedyną z cech, jakie te cząsteczki muszą posiadać to, zdolność do stosunkowo łatwego rozdzielania się pomiędzy sobą (mimo posiadania silnego potencjału magnetycznego), po oderwaniu z erodującej powierzchni strumienia intergalaktycznego. Rozdzielanie się masy na różnorodnej wielkości zbiory jest niezbędne do aktywacji ewolucji materii wszechświata. Proces erozji powierzchniowej pędzącej z ponad świetlną szybkością materii strumienia tworzy zbiory, które posiadają różnej wielkości masy, największe utworzą „czarne dziury” a te, o najmniejszej masie utworzą cząstki będące następnie (między innymi) składowymi w fotonach światła i w konstrukcji sferycznej cząstek dźwiękowych.

Twórcy posiadają możliwości technologiczne w postaci odpowiednio silnych tworników pól magnetycznych do przyspieszania materii, która będzie przesyłana w kierunku centrum przygotowanej wcześniej sferycznej przestrzeni.
Z reakcji, jakie występują w trakcje przebiegania procesu erozji strumienia intergalaktycznego, należy wyciągnąć wniosek, że przygotowane środowisko fizyczne musi charakteryzować się ściśle określonymi parametrami. Te parametry zamykają się w jednorodnej postaci cząstek składowych ciemnej materii. Biegnące przez takie jednorodne środowisko fizyczne zbiory posiadające różne wielkości, będą przechwytywały swoim silnym polem magnetycznym mniejsze lub większe ilości całostek. Jednorodny charakter materii w całej przestrzeni wszechświata i różnorodna wielkość oderwanych od strumienia zbiorów materii wprowadzonej do przestrzeni, dają wystarczający potencjał twórczy dla całokształtu ewolucji materii.

Występująca w całej otaczającej nas przestrzeni wszechświata ciemna materia, wskazywana przez Platona (Platon był o krok od odkrycia tajemnicy ciemnej materii), musiała istnieć w takim samym stanie fizycznym już w czasie budowy wszechświata. Przygotowanie takiej przestrzeni było pierwszym krokiem na drodze do aktywacji ewolucji materii we wszechświecie. Na tym polu działania budowniczowie musieli wykazać jeszcze większe możliwości technologiczne niż w przypadku tworzenia jądra i wymuszenia startu i biegu strumieni intergalaktycznych.

Ciemną materię a raczej jej stan fizyczny można porównać do stanu fizycznego cieczy posiadającej jednorodną budowę (czysta chemicznie woda). Tak jak woda potrzebuje zbiornika do utrzymania stabilnego zbioru, tak i ciemna materia również potrzebuje zbiornika, w którym będzie mogła zachować swój zbiór. Zbiornikiem dla ciemnej materii jest kulista przestrzeń wszechświata. W kulistej przestrzeni tego olbrzymiego zbiornika pełnego ciemnej materii, będą przebiegały fizyczne procesy przesyłu strumieni intergalaktycznych.

W przypadku wszechświata i jego kulistej przestrzeni wypełnionej ciemną materią, możemy w przybliżeniu określić skalę działania twórców. Możemy jej wielkość ocenić na planie działania dwóch obszarów. Pierwszym jest proces fizyczny, w którego efektem powstaje ciemna materia. Ciemna materia nie mogła występować w postaci naturalnej, w takiej sytuacji budowniczowie nie mogliby zachować kontroli nad przebiegiem strumieni intergalaktycznych.

Należy przyjąć, że w miejscu gdzie obecnie znajduje się nasz wszechświat, przed rozpoczęciem budowy musiało istnieć jakieś nieznane środowisko naturalne. Dla celów zakładanego procesu ewolucji materii w przyszłym wszechświecie budowniczowie musieli to istniejące środowisko fizyczne przystosować do zakładanych potrzeb. Prawdopodobnie zastosowali podobną metodę jak w przypadku tworzenia materii wszechświata. Materia wszechświata powstaje w procesie fizycznym, w którym cząstki lub zbiory cząstek pochodzące ze strumienia, przechwytują swoim polem magnetycznym odpowiednią do potencjału ilości cząstek ciemnej materii. W tych procesach powstają różnej wielkości zbiory materii, z których w dalszych procesach ewolucji powstaną większe zbiory, aż do składowych atomów włącznie.

W procesie tworzenia ciemnej materii, będą powstawały jednakowej wielkości zbiory takie, jakie wskazał Platon przypisując im nazwę „całostka”. W tym procesie fizycznym stosowane są cząstki podobne do tych ze strumienia intergalaktycznego i jądra wszechświata, tylko posiadające stosunkowo mniejszą masę. Każda cząstka przechwyci identyczną ilość materii istniejącej w naturalnym środowisku a nadmiar nie zużytej materii z naturalnego środowiska zostanie odepchnięty na jego obrzeże. W taki sposób powstanie zbór jednorodnej materii, która posłuży jako materiał do zabezpieczenia właściwego przebiegu procesu ewolucji materii wszechświata. Pozostała część ciemnej materii nie zużyta w procesie ewolucji, stanowi obecnie we wszechświecie 80% całej jego masy. Z kolei nadmiar naturalnej materii podczas budowy przestrzeni wszechświata i wypełniania jej ciemną materią, zostaje systematycznie odkładany na coraz większe sferyczne obrzeże, które w efekcie staje się kulistym zbiornikiem na ciemną materię.

W momencie, gdy tworzona przestrzeń osiągnie zakładane parametry, proces przygotowywania przestrzeni wszechświata do budowy jądra i wystrzelenia intergalaktycznych strumieni zostaje zakończony. Kulisty obiekt wszechświata zachowa taki rozmiar już na zawsze, niezależnie od tego, ile razy będzie na nowo inicjowany proces ewolucji jego materii gwiezdnej i wszelkiej innej z biologiczną włącznie.

Teraz nadchodzi moment, w którym podjęte zostaną działania mające na celu zbudowanie jądra wszechświata. Do centralnej części przegotowanej przestrzeni, potężnym strumieniem kierowana jest w/w materia. Pierwszy etap procesu budowy jądra polega na aktywowaniu działania olbrzymiej czarnej dziury. (Jądro wszechświata matka czarnych dziur.)


© Struski Andrzej de Merowing.
Powyższy tekst jest tekstem autorskim.

Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgodą autora tekstu oraz podaniem linku.



-------- >  cz. I Teoria istnienia wszelkich rzeczy

-------- >  
cz. II Potrzeby tworcow wszechswiata

-------- >  cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata

-------- >  cz. IV Skala wielkosci czlowieka do rzeczy wszelkich

-------- >  cz. V Czarne perelki i calostka

-------- >  cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur

-------- >  cz. VII Pierwociny materii wszechswiata

-------- >  cz. VIII Jak sie rodza galaktyki

-------- >  MATRYCA EWOLUCJI CZ. IV CERN I CZASTKA BOGA