> Strona główna > Artykuły
Tłumacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Luty 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28
ARTYKUŁY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materiały nadesłane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materiały




Artykuł pilotujący książkę Watykan Zdemaskowany - Papież musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chrońmy nasze dzieci -
Plaga społeczeństwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: Słońce zniszczy Ziemię!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskarża Watykan




Afery za Spiżową bramą

 
cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur
Data 04/06/2010 14:36  Autor Andrzej Struski  Kliknięć 3082  Język Polish
Dla twórców nadszedł czas inicjacji/aktywacji procesu ewolucji materii we wszechświecie. Proces ten będzie przebiegał w środowisku fizycznym olbrzymiej kulistej przestrzeni, której średnica sięga bilionów lat świetlnych. 

 
Jądro wszechświata matka czarnych dziur

   Dla twórców nadszedł czas inicjacji/aktywacji procesu ewolucji materii we wszechświecie. Proces ten będzie przebiegał w środowisku fizycznym olbrzymiej kulistej przestrzeni, której średnica sięga bilionów lat świetlnych. Przestrzeni nasyconej ciemną materią, materiałem przygotowanym jako składnik do tworzenia materii ewolucyjnej wszechświata. Pierwsze objawy działania (budowy jądra) w procesie inicjacji życia wszechświata, można rozpoznać poprzez reakcję fizyczną ciemnej materii. Reakcja ta, objawia się wibracją czarnych perełek, które poprzez konstrukcję całostek przekazują informację o stanie reakcji na całą przestrzeń wszechświata. Jednorodna wielkość, jak również ich regularna budowa geometryczna nie stanowi bariery czasowej dla przesyłu informacji o stanie reakcji. Każda ingerencja zmieniająca stan fizyczny ciemnej materii w dowolnym miejscu, może być rozpoznana w każdym innym miejscu przestrzeni wszechświata, praktycznie w tym samym czasie.

Strumień świecącej, silnie namagnesowanej masy o przekroju milionów lat świetlnych z niewiarygodną prędkością, jest kierowany prosto do centrum kulistej przestrzeni wszechświata. W samym centrum, przygotowana magnetyczna bariera zawija czoło strumienia i ta olbrzymia niesamowicie zagęszczona masa materii zaczyna tworzyć wirującą kule. Jądro nieustannie przybiera na wielkości, uzyskując coraz większą prędkość wiru. Ten niesamowity strumień zachowuje się tak, jakby nie chciał zaprzestać dostarczania dodatkowej masy do powiększającego się jądra wszechświata. Nawet zwiększa tempo i coraz bardziej rozpędza kulę ognistej materii. Ta z kolei, rośnie w oczach i zaczyna swoją prędkością powierzchniową przewyższać prędkość strumienia i przyspieszać jego bieg.

W pewnym momencie, olbrzymia kulista i niewiarygodnie zagęszczona masa wirującej materii staje się niewidoczna. Zaraz potem strumień zasilający jądro, również staje się niewidoczny, prędkość materii przekroczyła prędkość światła. Nie widać już, ani strumienia ani kuli, jednak proces budowy jądra wszechświata jeszcze się nie zakończył. Strumień zasila je bezustannie, nawet zwiększa tempo dozowania tej silnie namagnesowanej materii.

Ciemna materia nieustannie reaguje na działanie tego procesu fizycznego, jednak w pewnym czasie nastaje całkowity spokój, tak jakby wszystko się zakończyło, jakby nie było strumienia materii i olbrzymiej ognistej kuli.

Intrygujący jest ten brak reakcji ciemnej materii i to, co wydarzyło się w samym sercu wszechświata w miejscu, gdzie zniknął strumień i olbrzymia kula wirującej materii.

Istnieje wytłumaczenie takiego stanu rzeczy, moc grawitacyjna tej wirującej masy materii. Jej grawitacja mogła osiągnąć taką siłę, która w zakresie pewnego obszaru, wszystko wciągnęła do swego wnętrza.
                    
 
Czarna Dziura

Czarna Dziura jest zbiorem wirującej z szybkością ponad świetlną materii o wyjątkowo dużym zagęszczeniu, co sprawia, że jej grawitacja osiąga wręcz niesamowite parametry a samo jądro i przestrzeń wokół jest niewidoczna.

Gdyśmy teraz mogli wejrzeć w sam środek wszechświata objawiłaby nam się potężna wirująca kula materii, centralna czarna dziura. Olbrzymie jądro w dalszym ciągu jest zasilane z tego samego strumienia. Ten strumień materii, który zasila jądro wszechświata musi z każdą chwila zwiększać szybkość przesyłu. Tak zwiększający się potencjał wirującej masy i jej szybkość powierzchniowa w pewnym momencie odrzuci strumień materii. Siły odśrodkowe, jakie działają na powierzchni wirującego jądra w pewnym momencie muszą pomimo olbrzymiego przyciągana grawitacyjnego wyrzucić strumień materii w przestrzeń wszechświata.

Pokona on drogę w absolutnej próżni na długości wielu miliardów lat świetlnych i uderzy w przestrzeń wypełnioną ciemną materią, które znajduje się poza sferą pochłaniania wszelkiej materii przez jądro wszechświata. Stałe zasilanie jądra materią pozwoli na wyrzucenie w przestrzeń kolejnych strumieni galaktycznych.

Sam moment wyrzucenia takiego strumienia możemy określić mianem wybuchu posiadającego kolosalną skalę, tak jakby w jednym momencie i jednym miejscu, wybuchły miliardy gwiazd. Po serii wyrzucenia kolejnych strumieni galaktycznych, (takich wybuchów) zasilanie jądra wszechświata zostaje przerwane.

Olbrzymia szybkość pędzącej materii w strumieniu galaktycznym wielokrotnie przekracza prędkość światła. Dopiero w trakcie penetracji przestrzeni, w której środowisku fizycznym znajduje się ciemna materia ten niesamowity pęd będzie się zmniejszał

 
Źródło ewolucji wszechświata

Ten pierwszy moment ewolucji, na ogół utożsamiany z wielkim wybuchem, jest najbardziej tajemniczym w całym procesie ewolucji wszechświata.
Proces fizyczny inicjacji – budowy jądra wszechświata i wystrzelenia spiral galaktycznych - nie ma nic wspólnego z wybuchem. Gdyby taki miał miejsce, to cała siatka krystaliczna całostek, z których zbudowana jest ciemna materia byłaby zmieciona a Platon wskazywałby nieistniejącą formę materii. Ten proces fizyczny można określić mianem serii potężnych reakcji fizycznych, które w ostateczności jako wybuchy mogą być określone. Jednak w rzeczywistości są to ściśle zaplanowane i kontrolowane procesy inicjacji ruchu materii w przestrzeni wszechświata. Materii, która posiada przygotowane przez twórców cechy własne a pod wpływem nadanego jej potencjału pędu wykona założone zadanie inicjacji w procesie ewolucji materii wszechświata. Suma mocy objawionej w ruchu wszystkich spiral galaktycznych, jest potencjałem dla życia całego wszechświata na czas przewidziany przez jego budowniczych.



© Struski Andrzej de Merowing.

Powyższy tekst jest tekstem autorskim.

Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgodą autora tekstu oraz podaniem linku.

-------- >  cz. I Teoria istnienia wszelkich rzeczy

-------- >  
cz. II Potrzeby tworcow wszechswiata

-------- >  cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata

-------- >  cz. IV Skala wielkosci czlowieka do rzeczy wszelkich

-------- >  cz. V Czarne perelki i calostka

-------- >  cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur

-------- >  cz. VII Pierwociny materii wszechswiata

-------- >  cz. VIII Jak sie rodza galaktyki

-------- >  MATRYCA EWOLUCJI CZ. IV CERN I CZASTKA BOGA