> Strona gwna > Artyku³y
T³umacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Sierpie 2017
P W C P S N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
ARTYKU£Y - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materia?y nades?ane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materia?y




Artyku? pilotuj?cy ksi??k? Watykan Zdemaskowany - Papie? musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chro?my nasze dzieci -
Plaga spo?ecze?stwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: S?o?ce zniszczy Ziemi?!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskar?a Watykan




Afery za Spi?ow? bram?

 

cz. VIII Jak sie rodza galaktyki
Data 15/06/2010 13:16  Autor Andrzej Struski  Klikni 3653  Jzyk Polish
Galaktyka jest zbiorem wiruj±cej wokó³ niewidocznego j±dra materii w postaci gwiazd i wszelkiego rodzaju innych cia³ kosmicznych. Jak ka¿dy wiruj±cy zbiór materii, tak i galaktyka musi posiadaæ w³asn± moc napêdow±.

 
Jak siê rodz± galaktyki?
 

Galaktyka jest zbiorem wiruj±cej wokó³ niewidocznego j±dra materii w postaci gwiazd i wszelkiego rodzaju innych cia³ kosmicznych. Jak ka¿dy wiruj±cy zbiór materii, tak i galaktyka musi posiadaæ w³asn± moc napêdow±, która ca³± masê materii przechwyci, rozpêdzi i utrzyma w stanie nieustannego w przeci±gu miliardów lat ruchu. Podobnym w dzia³aniu wiruj±cym systemem jest uk³ad planetarny, gdzie gwiazda centralna w naszym przypadku S³oñce jest centralna mas± wiruj±cego zbioru. Ró¿nica pomiêdzy gwiazd± a j±drem galaktyki polega na tym, ¿e gwiazda jako j±dro wiruj±cego zbioru jest widoczna, natomiast j±dro galaktyki nie jest widoczne. Gwiazda jako swoiste j±dro wiruj±cego systemu posiada masê wielokrotnie przekraczaj±c± masê ca³ego przechwyconego przez jej grawitacjê wiruj±cego zbioru. J±dro galaktyki równie¿ musi swoj± mas±, wielokrotnie przekraczaæ masê ca³ej galaktyki. Niewidoczna moc istniej±ca w centrum ka¿dej galaktyki nie mo¿e powstawaæ z niczego, jest tylko dla nas niewidoczna forma i rodzaj materii znajduj±cej siê i wiruj±cej w miejscu gdzie powinno wystêpowaæ j±dro galaktyki.

Z punktu postrzegania materii kosmicznej przez cz³owieka i dostêpne dla niego instrumenty, widoczne s± tylko takie formy, które w ruchu kosmicznym nie przekraczaj± prêdko¶ci ¶wiat³a. Niewidoczne j±dro galaktyki musi wirowaæ z szybko¶ci± przekraczaj±c± prêdko¶æ ¶wiat³a, st±d jest niewidoczne. Jego olbrzymia masa, niewidoczna dla oka w swym niesamowitym pêdzie tworzy potê¿n± si³ê grawitacyjn±, która poch³ania ca³± materiê w odleg³o¶ci milionów lat ¶wietlnych. Ta materia, która znajduje siê poza obszarem tego przyci±gania grawitacyjnego jest utrzymywana w polu ju¿ o wiele s³abszej grawitacji i tworzy zbiór widoczny w postaci galaktyki.

 
Jak powstaje j±dro galaktyki?

J±dro galaktyki jest swego rodzaju czarn± dziur±, tylko du¿o wiêksza.
Czarna dziura równie¿ musi posiadaæ w³asne j±dro, tylko jego du¿o mniejsza masa ni¿ j±dra galaktyki a przy tym wiêksza prêdko¶æ powierzchniowa tworzy intensywne pole grawitacji, lecz posiada ono mniejszy zasiêg w przestrzeni. J±dro czarnej dziury, tak samo jak j±dro galaktyki, sk³ada siê w przewa¿aj±cej wiêkszo¶ci z materii oderwanej od strumienia intergalaktycznego. Powstaj± one, gdy przebijaj±cy siê przez przestrzeñ wszech¶wiata z ponad ¶wietln± szybko¶ci± strumieñ intergalaktyczny sprê¿a przed sob± napotykan± ciemn± materie. W efekcie odrywaj±ce siê od strumienia zbiory materii zaczynaj± wirowaæ i pêdz± we w³asnych kierunkach. Wielko¶æ takich odrywaj±cych siê zbiorów mo¿e osi±gaæ ¶rednicê liczon± w tysi±cach lat ¶wietlnych. Olbrzymia masa i ponad ¶wietlna prêdko¶æ powierzchniowa sprawia, ¿e grawitacja takich wiruj±cych kul, osi±ga wrêcz niesamowite parametry i s± niewidoczne. Efekt odrywania siê od pêdz±cego w przestrzeni kosmicznej strumienia intergalaktycznego tak du¿ych zbiorów materii, zachodzi tylko w miejscu zderzania siê czo³a strumienia z ciemn± materi±. I tylko w tym miejscu zdarzeñ powstaj± j±dra galaktyk i czarnych dziur. Zbiory i frakcje materii, które powstaj± wzd³u¿ ca³ego strumienia podczas jego kontaktu z otoczeniem materialnym, s± du¿o mniejsze i z nich nie mog± powstaæ takie zbiory, które by utworzy³y j±dra galaktyczne.
Jednak do prawid³owego przebiegu procesu ewolucji materii we wszech¶wiecie niezbêdne s± ró¿norodne wielko¶ci frakcji materialnych, takie powstaj± na obrze¿ach strumienia intergalaktycznego w miejscu zderzeñ jego powierzchni z istniej±c± ju¿ tam nowo powsta³± materi±.
 
Przemieszczaj±ca siê po paraboli i wiruj±ca z olbrzymi± prêdko¶ci± powierzchniow± kula, posiadaj±ca masê miliardy razy wiêksz± od innych zbiorów rozpoczyna proces tworzenia galaktyki.
J±dra, które posiadaj± wiêksz± prêdko¶æ wiru, tworz± zbiory galaktyczne wygl±daj±ce jak p³aski dysk a te, które posiadaj±ce mniejsz± szybko¶æ powierzchniow± tworz± galaktyki kuliste.

Powsta³a swoistego rodzaju olbrzymia czarna dziura, które w rzeczywisto¶ci jest j±drem galaktyki. Istniej± równie¿ czarne dziury, które zlokalizowane s± poza j±drem galaktyki. Te kosmiczne obiekty s± miliony razy mniejsze od czarnych dziur tworz±cych j±dra galaktyczne. Ich ¼ród³em jest ta sama materia, lecz oderwa³a siê od strumienia w mniejszych porcjach masy i wiruj± z jeszcze wiêksz± prêdko¶ci± powierzchniow±.

Istota procesu fizycznego zwi±zanego z ekspansj± strumienia intergalaktycznego objawia siê w postaci przebijania siê materii strumienia przez istniej±ce w ca³ej przestrzeni wszech¶wiata ¶rodowisko ciemnej materii. Strumieñ intergalaktyczny biegn±c, systematycznie traci materiê znajduj±c± siê na jego czole i obrze¿ach. Dzieje siê tak pod wp³ywem zderzeñ i tarcia materii strumienia z materi± znajduj±c± siê w przestrzeni, przez któr± przebiega strumieñ.

Oderwane zbiory masy w postaci ró¿nej wielko¶ci form, zmieniaj± tor lotu i wchodz± w kolizjê z innymi zbiorami. Wszystkie zjawiska fizyczne, które wystêpuj± w okolicach strumienia intergalaktycznego podlegaj± wp³ywowi mocy, jak± niesie z sob± pêdz±cy strumieñ. Szybko¶æ ruchu strumienia, wielokrotnie przekraczaj±ca prêdko¶æ ¶wiat³a, powoduje, ¿e procesy fizyczne w jego otoczeniu równie¿ przebiegaj± w prêdko¶ciach ponad ¶wietlnych. Ten obszar jest swego rodzaju „tyglem”, gdzie rodz± siê bardzo szybko biegn±ce cz±steczki materii. Niezliczone rzesze takich ró¿nej wielko¶ci cz±stek, wyrzucane s± w przestrzeñ, gdzie na swej drodze napotkaj±, tworz±ce siê lub ju¿ istniej±ce zbiory galaktyczne. Niewidoczne pêdz±ce z olbrzymi± prêdko¶ci± cz±stki bombarduj± wszystko, co napotkaj± na swej drodze. W obszarach zagêszczonych chmur materii dochodzi do bardzo intensywnych zdarzeñ fizycznych. Cz±steczki, pêdz±c przechwytuj± cz±steczki ciemnej materii w efekcie takich zderzeñ powstaj± niezliczone ilo¶ci nowych form materialnych, s± to pierwsze formy materii ewolucyjnej wszech¶wiata. Zdecydowana wiêkszo¶æ powstaj±cej materii wszech¶wiata pod±¿y za spiral± galaktyczn± i w dalszej przysz³o¶ci zostanie poch³oniêta przez wiêksze formacje. Rozpoczyna siê ewolucja ¿ycia w galaktyce.

© Struski Andrzej de Merowing.

Powy¿szy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgod± autora tekstu oraz podaniem linku.

 

-------- >  cz. I Teoria istnienia wszelkich rzeczy

-------- >  
cz. II Potrzeby tworcow wszechswiata

-------- >  cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata

-------- >  cz. IV Skala wielkosci czlowieka do rzeczy wszelkich

-------- >  cz. V Czarne perelki i calostka

-------- >  cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur

-------- >  cz. VII Pierwociny materii wszechswiata

-------- >  cz. VIII Jak sie rodza galaktyki

-------- >  MATRYCA EWOLUCJI CZ. IV CERN I CZASTKA BOGA