> Strona główna > Artykuły
Tłumacz Strony/Translator Site
Kalendarz
Marzec 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
ARTYKUŁY - ARTICLES Ab ovo usque ad mala
Nostradamus
MONDE UNIVERS CRÉATION
Materiały nadesłane
do redakcji portalu
redakcja portalu nie
ponosi odpowiedzialnosci
za nadeslane materiały




Artykuł pilotujący książkę Watykan Zdemaskowany - Papież musi umrzec



Afera Banco Ambrosiano



Koniec ery ryb cz.1-tajemnicza wiedza majów
Koniec ery ryb cz.2- Naukowcy dowodza

 

Pedofilia i Satanizm... cz1     
Pedofilia i Satanizm...cz2
  
 


NOSTRADAMUS VATINICIA CODE 





NOSTRADAMUS VATINICIA CODE [ ENG ]



Chrońmy nasze dzieci -
Plaga społeczeństwa -
Pedofilia


Prof. Adam Gierek: Słońce zniszczy Ziemię!
 
 

Ks. Piotr Natanek oskarża Watykan




Afery za Spiżową bramą

 
cz. VIII Jak sie rodza galaktyki
Data 15/06/2010 13:16  Autor Andrzej Struski  Kliknięć 3437  Język Polish
Galaktyka jest zbiorem wirującej wokół niewidocznego jądra materii w postaci gwiazd i wszelkiego rodzaju innych ciał kosmicznych. Jak każdy wirujący zbiór materii, tak i galaktyka musi posiadać własną moc napędową.

 
Jak się rodzą galaktyki?
 

Galaktyka jest zbiorem wirującej wokół niewidocznego jądra materii w postaci gwiazd i wszelkiego rodzaju innych ciał kosmicznych. Jak każdy wirujący zbiór materii, tak i galaktyka musi posiadać własną moc napędową, która całą masę materii przechwyci, rozpędzi i utrzyma w stanie nieustannego w przeciągu miliardów lat ruchu. Podobnym w działaniu wirującym systemem jest układ planetarny, gdzie gwiazda centralna w naszym przypadku Słońce jest centralna masą wirującego zbioru. Różnica pomiędzy gwiazdą a jądrem galaktyki polega na tym, że gwiazda jako jądro wirującego zbioru jest widoczna, natomiast jądro galaktyki nie jest widoczne. Gwiazda jako swoiste jądro wirującego systemu posiada masę wielokrotnie przekraczającą masę całego przechwyconego przez jej grawitację wirującego zbioru. Jądro galaktyki również musi swoją masą, wielokrotnie przekraczać masę całej galaktyki. Niewidoczna moc istniejąca w centrum każdej galaktyki nie może powstawać z niczego, jest tylko dla nas niewidoczna forma i rodzaj materii znajdującej się i wirującej w miejscu gdzie powinno występować jądro galaktyki.

Z punktu postrzegania materii kosmicznej przez człowieka i dostępne dla niego instrumenty, widoczne są tylko takie formy, które w ruchu kosmicznym nie przekraczają prędkości światła. Niewidoczne jądro galaktyki musi wirować z szybkością przekraczającą prędkość światła, stąd jest niewidoczne. Jego olbrzymia masa, niewidoczna dla oka w swym niesamowitym pędzie tworzy potężną siłę grawitacyjną, która pochłania całą materię w odległości milionów lat świetlnych. Ta materia, która znajduje się poza obszarem tego przyciągania grawitacyjnego jest utrzymywana w polu już o wiele słabszej grawitacji i tworzy zbiór widoczny w postaci galaktyki.

 
Jak powstaje jądro galaktyki?

Jądro galaktyki jest swego rodzaju czarną dziurą, tylko dużo większa.
Czarna dziura również musi posiadać własne jądro, tylko jego dużo mniejsza masa niż jądra galaktyki a przy tym większa prędkość powierzchniowa tworzy intensywne pole grawitacji, lecz posiada ono mniejszy zasięg w przestrzeni. Jądro czarnej dziury, tak samo jak jądro galaktyki, składa się w przeważającej większości z materii oderwanej od strumienia intergalaktycznego. Powstają one, gdy przebijający się przez przestrzeń wszechświata z ponad świetlną szybkością strumień intergalaktyczny spręża przed sobą napotykaną ciemną materie. W efekcie odrywające się od strumienia zbiory materii zaczynają wirować i pędzą we własnych kierunkach. Wielkość takich odrywających się zbiorów może osiągać średnicę liczoną w tysiącach lat świetlnych. Olbrzymia masa i ponad świetlna prędkość powierzchniowa sprawia, że grawitacja takich wirujących kul, osiąga wręcz niesamowite parametry i są niewidoczne. Efekt odrywania się od pędzącego w przestrzeni kosmicznej strumienia intergalaktycznego tak dużych zbiorów materii, zachodzi tylko w miejscu zderzania się czoła strumienia z ciemną materią. I tylko w tym miejscu zdarzeń powstają jądra galaktyk i czarnych dziur. Zbiory i frakcje materii, które powstają wzdłuż całego strumienia podczas jego kontaktu z otoczeniem materialnym, są dużo mniejsze i z nich nie mogą powstać takie zbiory, które by utworzyły jądra galaktyczne.
Jednak do prawidłowego przebiegu procesu ewolucji materii we wszechświecie niezbędne są różnorodne wielkości frakcji materialnych, takie powstają na obrzeżach strumienia intergalaktycznego w miejscu zderzeń jego powierzchni z istniejącą już tam nowo powstałą materią.
 
Przemieszczająca się po paraboli i wirująca z olbrzymią prędkością powierzchniową kula, posiadająca masę miliardy razy większą od innych zbiorów rozpoczyna proces tworzenia galaktyki.
Jądra, które posiadają większą prędkość wiru, tworzą zbiory galaktyczne wyglądające jak płaski dysk a te, które posiadające mniejszą szybkość powierzchniową tworzą galaktyki kuliste.

Powstała swoistego rodzaju olbrzymia czarna dziura, które w rzeczywistości jest jądrem galaktyki. Istnieją również czarne dziury, które zlokalizowane są poza jądrem galaktyki. Te kosmiczne obiekty są miliony razy mniejsze od czarnych dziur tworzących jądra galaktyczne. Ich źródłem jest ta sama materia, lecz oderwała się od strumienia w mniejszych porcjach masy i wirują z jeszcze większą prędkością powierzchniową.

Istota procesu fizycznego związanego z ekspansją strumienia intergalaktycznego objawia się w postaci przebijania się materii strumienia przez istniejące w całej przestrzeni wszechświata środowisko ciemnej materii. Strumień intergalaktyczny biegnąc, systematycznie traci materię znajdującą się na jego czole i obrzeżach. Dzieje się tak pod wpływem zderzeń i tarcia materii strumienia z materią znajdującą się w przestrzeni, przez którą przebiega strumień.

Oderwane zbiory masy w postaci różnej wielkości form, zmieniają tor lotu i wchodzą w kolizję z innymi zbiorami. Wszystkie zjawiska fizyczne, które występują w okolicach strumienia intergalaktycznego podlegają wpływowi mocy, jaką niesie z sobą pędzący strumień. Szybkość ruchu strumienia, wielokrotnie przekraczająca prędkość światła, powoduje, że procesy fizyczne w jego otoczeniu również przebiegają w prędkościach ponad świetlnych. Ten obszar jest swego rodzaju „tyglem”, gdzie rodzą się bardzo szybko biegnące cząsteczki materii. Niezliczone rzesze takich różnej wielkości cząstek, wyrzucane są w przestrzeń, gdzie na swej drodze napotkają, tworzące się lub już istniejące zbiory galaktyczne. Niewidoczne pędzące z olbrzymią prędkością cząstki bombardują wszystko, co napotkają na swej drodze. W obszarach zagęszczonych chmur materii dochodzi do bardzo intensywnych zdarzeń fizycznych. Cząsteczki, pędząc przechwytują cząsteczki ciemnej materii w efekcie takich zderzeń powstają niezliczone ilości nowych form materialnych, są to pierwsze formy materii ewolucyjnej wszechświata. Zdecydowana większość powstającej materii wszechświata podąży za spiralą galaktyczną i w dalszej przyszłości zostanie pochłonięta przez większe formacje. Rozpoczyna się ewolucja życia w galaktyce.

© Struski Andrzej de Merowing.

Powyższy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgodą autora tekstu oraz podaniem linku.

 

-------- >  cz. I Teoria istnienia wszelkich rzeczy

-------- >  
cz. II Potrzeby tworcow wszechswiata

-------- >  cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata

-------- >  cz. IV Skala wielkosci czlowieka do rzeczy wszelkich

-------- >  cz. V Czarne perelki i calostka

-------- >  cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur

-------- >  cz. VII Pierwociny materii wszechswiata

-------- >  cz. VIII Jak sie rodza galaktyki

-------- >  MATRYCA EWOLUCJI CZ. IV CERN I CZASTKA BOGA