HIPOTEZA DOTYCZACA LOKALIZACJI GROBOWCA JEZUSA CHRYSTUSA I MAGDALENY ORAZ SKARBU WIZYGOTOW
20/01/2014 12:53 - Andrzej_Struski
 

ODKRYCIE ARCHEOLOGICZNE 

              
WSKAZOWKI BERENGERA SAUNIERE I HENRIEGO BOUDETA

                      TWORZA PLAN DROGI DO GROBU I SKARBU.   

      

                        HIPOTEZA DOTYCZACA LOKALIZACJI GROBOWCA

                                   JEZUSA CHRYSTUSA I MAGDALENY

                                         ORAZ SKARBU WIZYGOTOW

                                                                                        







                                                                           PRZEDMOWA


Istniejace wskazania, ukryte w historycznych przekazach pozwolily nam, postawic hipoteze dotyczaca dokladnej lokalizacji miejsca, gdzie znajduje sie grobowiec Jezusa Chrystusa i Magdaleny, oraz gdzie leza ukryte skarby Wizygotow. Te dwie sprawy, gleboko zapadly w historie z pogranicza mitow, albo wrecz staly sie mitami. Jest coraz wiecej zwolennikow, przyjecia tezy, ze zarowno skarb Wizygotow jak i istnienie grobu Jezusa Chrystusa i Magdaleny w Pirenejach to mityczne tematy. Skarb Wizygotow przyjmuje cechy zlota - jako skarbnicy duchowych wartosci i posiadania wewnetrznej obfitosci. Z kolei historyczne przekazy dotyczace rodziny Jezusa i Magdaleny, krwi Swietego Graala i poszukiwanie ich wspolnego grobu, staly sie zrodlami nowych aspektow kultu i wielu nieistniejacych wczesniej klimatow ezoterycznych.


Takie mityczne odniesienia bylyby do przyjecia, gdyby nie istnialy namacalne dowody swiadczace o realnej fizycznosci istnienia tych obu rzeczy. Caly szereg dowodow w postaci symboli i wskazowek, jakie mozemy zobaczyc w kosciele w Rennes le Chateau i w dzielach Proboszcza z Rennes les Bains Henriego Boudeta, mowi jednoznacznie grobowiec i skarb istnieja. Istniejace efekty dzialania dwoch proboszczow sasiadujacych ze soba parafii w postaci ukrytych przekazow, to nie mity tylko rzeczy fizyczne. Swiadectwem realnosci fizycznej wskazywanych przez Berengera Sauniere i Henriego Boudeta miejsc ukrycia grobowca i skarbu, jest opor ze strony Watykanu. Struktura teologiczna, jaka prezentuje religia chrzescijanska, jest calkowicie odmienna w stosunku do swiatla, jakie niesie z soba klimat istniejacego grobu Jezusa i Magdaleny, zyjacych uprzednio, jako rodzina posiadajaca dzieci.


Nasze poszukiwania, ktore trwaja juz ponad 8 lat doprowadzily do pelnego wyjasnienia ukrytych informacji w kwestii odnalezienia tych kontrowersyjnych miejsc. Miejsc obrazowanych przez wiele malych wskazowek, jakie ukryte zostaly przez proboszcza H. Boudeta z Rennes les Bains i proboszcza B. Sauniere z Rennes le Chateau.


Zaden z nich nie pozostawil chociazby jednej informacji, ktora mowilaby jednoznacznie, „tam jest to miejsce”, czy „takie miejsce istnieje”. W zamian pozostawili tak gleboko ukryte drobne informacje, ze cale rzesze poszukiwaczy przez dziesiatki lat niczego nie odkrylo. To wlasnie calkowity brak jakichkolwiek efektow tych poszukiwaczy, bardzo mocno przyczynil sie do przyjecia pogladow mitycznych na istnienie skarbu Wizygotow i grobowca Jezusa i Magdaleny. 


Ta mnogosc drobnych wskazowek i znaki kierunkowe, okazaly sie proste, mozna pokusic sie o stwierdzenie „zbyt proste jak na tak wielka sprawe”. Nie istnieje tu zadna zlozona geometria, nie ma potrzeby prowadzenia wielkich przeliczen, niezbedna byla wnikliwa obserwacja i proste logiczne wnioski. I do takiego procesu poszukiwan obligowal B. Sauniere, namawiajac zainteresowanych poszukiwaniami do takich dzialan, poprzez wizerunek serca Chrystusa na wilii Betanii.

 

Fot. 1 – Zakryte usta a szeroko otwarte oczy mowia; - „dokladnie obserwuj”.


Pomimo mozliwosci, ze ktos niepowolany odkryje te tajemnice, tak sie nie stalo. Istnieje przepowiednia, ktora mowi, ze tylko prawowity spadkobierca moze odkryc tajemnice zarowno skarbu Wizygotow jak tez grobowca Jezusa i Magdaleny.


Uwazamy, ze nasza rodzina jest bezposrednim spadkobierca rodziny Jezusa i Magdaleny. Posiadamy na to dowody. Te dowody nie sa w postaci zapisu w dokumentach, ale ich wymowa jest wystarczajaca. A znamie, jakie objawilo sie u mnie jest jednym z tych dowodow, i dowodzi kilku niezwykle istotnych spraw. Wyglad fizyczny tego znamienia laczy w sobie cechy, jakie sa przypisywane wygladowi przedstawianemu w opisach znamion u syna Ewy i „Boga”, u czlonkow Smoczej Dynastii i u Krolow Merowinskich. Wyglad mojego znamienia odnosi sie zarowno do opisu, znamienia odpowiadajacego Graalowi, lub takiego, ktory odnosi sie do fontanny, jest rowniez w jego budowie widoczny czerwony krzyz Krolow Merowinskich.


Wyglad mojego znamienia wskazuje, ze laczy ono rozne cechy wszystkich opisywanych.  Wystepowanie znamienia jest informacja, ze w czasach Adama i Ewy na Ziemie zostal przeslany specjalny gen, ktory przekazywany jest pokoleniowo a znamie wskazuje, u ktoego spadkobiercy krwi Graala on wystepuje.


Fot. 2 – Znamie, ktore objawilo sie pomiedzy lopatkami na moich plecach.



Kolejnym dowodem na pochodzenie naszej rodziny jest ukryty w Rennes le Chateau testament. Informacje tego testamentu sa zaszyfrowane w zdobieniach kosciola w Rennes le Chateau. Jego wymowa jest niezwykle precyzyjna i przedstawia szczegoly dotyczace cech osobistych, dat, inicjalow i wskaza na rodzaj dzialania w zakresie misji.


Link do tekstu rozszyfrowanego testamentu; -



TESTAMENT RODU GRAALA cz.I

TESTAMENT RODU GRAALA cz. 2

TESTAMENT RODU GRAALA cz.3

TESTAMENT RODU GRAALA cz.4



Trzecim dowodem na to, ze ja i moja rodzina mozemy legitymowac sie pochodzeniem w prostej linii od Jezusa Chrystusa i Magdaleny, jest moja wiedza. Posiadam wiedze doglebna i kompletna w sprawach dotyczacych Boga, cywilizacji tworcow wszechswiata i czlowieka w odniesieniu do jego eterycznosci i duchowosci. Takiej wiedzy jak dotad jeszcze nikt nie przedstawial w calej historii ludzkosci.


Czwartym z kolei dowodem jest kwestia fizycznego podobienstwa czlonkow naszej rodziny do roznych osob, ktore legitymuja sie pochodzeniem z rodu Merowingow. Najbardziej jaskrawym przykladem tego podobienstwa jest fizyczny wyglad naszych trzech synow i trzech corek Krola Holandii. Chlopcy i dziewczynki sa do siebie niezwykle podobni a co ciekawsze to podobienstwo objawilo sie w zgodnosci wiekowej. Nasz najstarszy syn jest podobny do najstarszej corki Krola Holandii i oboje urodzili sie w tym samym roku. Kolejne podobienstwa sa tak samo zlozone i wiek ostatniej pary jest identyczny. Taki rodzaj podobienstwa dwoch kompletow dzieci w rodzinie Krola Holandii jest tylko trzy corki a w naszej jest tylko (biorac pod uwage tylko dzieci moje i Magdaleny) trzech synow, jest nad wyraz wyjatkowy a nawet malo prawdopodobny, tym bardziej, ze chodzi o konkretne pochodzenie. Taka forma fizycznego podobienstwa dowodzi, ze nasz zwiazek jest ponownym polaczeniem obu linii rodu Graala.


                                           GROBOWIEC CHRYSTUSA I MAGDALENY



Ukryte informacje zwane przez nas „wskazowkami” istnieja „wtopione” w rozne zdobienia kosciola w Rennes le Chateau. Byly proboszcz tutejszej parafii Berenger Sauniere tak pokierowal tworzeniem nowego zdobnictwa, by kilkadziesiat wskazowek zostalo ukrytych w caloksztalcie chrzescijanskiego klimatu kultowych rzezb i obrazow. Te wszystkie wskazowki istniejace w Rennes le Chateau mialyby niewielkie znaczenie dla odkrycia wskazywanego miejsca, gdyby nie istniala druga czesc tajemniczych informacji. Te druga czesc stworzyl inny ksiadz chrzescijanski, Henri Boudet proboszcz parafii w Rennes les Bains. Obaj swe dzialania czynili w scislym porozumieniu, tak by sie one uzupelnialy.


W kosciele w Rennes le Chateau znajduja sie informacje wskazujace cechy charakterystyczne, jakie mozna zobaczyc w otoczeniu grobowca. Z kolei wskazania gdzie znajduje sie to miejsce ukryl ksiadz H. Boudet we wlasnych dzielach i na plycie nagrobnej, ktora po jego smierci zostala polozona na jego grobie. 


Wskazywane znakami i symbolami w kosciele w Rennes le Chateau, szczegolne cechy istniejace w okolicy grobowca Jezusa Chrystusa i Magdaleny.


- Wiodacym nurtem ukrytego przekazu B. Sauniere, bylo zastosowanie liczby 4, jako wielokrotnie powtarzajacego sie liczebnika w roznych motywach zdobniczych kosciola w Rennes le Chateau.


- W nastepnej kolejnosci, istotnym wskazaniem bylo ukrycie w kosciele kilku znakow, odwzorowujacych cechy charakterystyczne istniejace w okolicy grobowca.


- Uzupelniajacymi wskazowkami sa przekazy zawarte w roznych publikacjach, (tu najlepszym przykladem jest opis mowiacy o glowie starca, nad ktorego lewym okiem znajduje sie wejscie do grobowca). Stan faktyczny zgadza sie z tym opisem z malym zastrzezeniem, nad lewym okiem glowy starca znajduje sie jedno z dwoch malych wejsc. Przytoczony opis dotyczacy glowy starca, nie wskazuje zadnego z wejsc glownych.


                               Liczebnik 4 jest widoczny w nastepujacych miejscach:


W wizerunku ujmujacym ten liczebnik przedstawione sa rozne obrazy, ale najbardziej charakterystycznym odniesieniem jest pokazanie nienaturalnie wygladajacych palcow w szczegolnosci u rak i nog Jezusa. W rzezbach istniejacych w kosciele znajduje sie taka, ktora motywuje nas do zastanowienia sie nad wygladem pazurow Lwa, wygladaja one jak ludzkie i mozna przyjac, ze jest ich 4. Rzezba lwa znajduje sie na ambonie, czyli w miejscu, z ktorego przekazywane sa informacje. Taki wizerunek i jego kontekst nalezy potraktowac, jako wiodaca informacje w kwestii nienaturalnego wygladu palcow ludzkich przy pozostalych rzezbach. Pierwszy nienaturalny wizerunek palcow u czlowieka mozemy zobaczyc na tym samym obrazie. Palce u nog ewangelisty, sa tak wyrzezbione, ze dwa sa precyzyjnie wykonane a pozostale dwa nie istnieja. Wizerunek ewangelisty i lwa lezacego u jego stop mowia jednoznacznie patrz na palce.

 



 

Fot. 3 – Pod lwem widoczne palce reki ludzkiej a u ewangelisty brakuje 2 palcow.



Wymowa czworkowa rzezb po lewej stronie, przy wejsciu do kosciola w Rennes le Chateau.


Tu wymowa czworkowa posiada ilosc czterech Aniolow. W kolejnym aspekcie sprawy, trzy stojace postacie Aniolow maja nietypowo ulozone dlonie, ktore w stosunku do prawidlowo wykonanego znaku chrzescijanskiego przezegnania sie, nie sa polozone tak jak powinny byc by ta czynnosc byla dobrze wykonana.




Fot. 4 – Rzezba czterech Aniolow przy wejsciu do kosciola.


Jest tu widoczne nieznaczne przesuniecie prawych dloni do tylu, co sprawia wrazenie jakby te trzy postacie przy okazji symboliki znaku krzyza, mialy przekazac informacje, ze cos waznego jest z tylu. A z tylu a raczej ponad Aniolami jest tylko krzyz, wiec te postacie wskazuja na ten krzyz.

 



 

Fot. 5 - Krzyz ponad Aniolami.


Omawiany powyzej krzyz posiada nietypowy wyglad, na czterech jednakowej dlugosci belkach widnieje okrag. Na tym okregu sa 4 symbole czworkowe, sa one pokazane w postaci czterech zlotych polkulistych znakow symetrycznie rozlokowanych. Okrag symbolizuje zbior, lub zamkniety zbior. Symbolika czworek na okregu, moze wskazywac jakis poczworny zbior, zbior czegos, jakiejs rzeczy lub cech, do ktorych sie odnosi 4.


Z kolei czwarta postac z tej rzezby, Aniol kleczacy swoj palec wskazujacy lewej reki kieruje prosto do dolu. Nalezy przyjac, ze taki wizerunek mowi nam o czyms waznym, co znajduje sie ponizej rzezby czterech Aniolow.


Ponizej rzezby z Aniolami znajduje sie inicjal „BS” umieszczony na okraglej tarczy, ktora stoi na malym kamieniu z dwoma rysami. Powyzej tej rzezby jest umiejscowiona sentencja Przez ten znak pokonasz go”. Palec Aniola jest skierowany prosto na ten graficzny symbol. Znakiem jest forma zlozona z dwoch rys na kamieniu, wygladajaca jak niekompletny krzyz. Rowniez znakiem mozna okreslic inicjal „BS”, ale bardziej do wyrazenia „znak” odpowiada ten graficzny symbol niepelnego krzyza.



Nizej pod znakiem i inicjalem sa jeszcze wyrzezbione dwie jaszczurki, ktore sa zwrocone do siebie ogonami. Pod ich tylnymi nogami widoczne sa kolejne dwa czworkowe symbole.

 

Fot. 6 – Inicjal „BS”, znak na kamieniu jaszczurki i sentencja – „pod ty znakiem pokonasz go”.

Najnizej ulokowana rzezba z tego zbioru jest postac demona Asmodeusza.



 

Fot. 7 – Postac zwana diablem.





Fot. 7a Wglebienia na lydce sa w wygladzie niezwykle podobne do rys na skale nr 3 wedlug kolejnosci klucza i skale nr 12 wedlug mapki.

Pazury w palcach lewej reki sa szczegolem, ktory z pozoru naturalny dla tego typu postaci, nie jest widoczny u palcow prawej reki. Ta powazna roznica pomiedzy obiema rekami zmusza do zastanowienia. Z kolei polozenie lewej reki i pazurow, ktore wygladaja tak jakby chcialy sie wbic w udo w odniesieniu do podluznych wglebien na lydce, stwarzaja wrazenie jakby ta reka pazurami uczynila te wglebienia na lydce, a teraz to samo chce uczynic na udzie.


RZEZBY DROGI KRZYZOWEJ W STOSUNKU DO KLUCZA CZWORKOWEGO 



Fot. 8 - St. I. – Czworka w postaci ozdob helmu, widoczna w obrazie stacji odslonieta kotara symbolizuje odkrywanie ukrytych informacji.
 

 
 

Fot. 9 - St. III. – Dwukrotnie przedstawiona czworka w postaci ozdob zlotego helmu i nieregularnych pionowych kresek na murze obok zlotego helmu.

 






 

Fot. 10 - St. IV. - Dwukrotnie przedstawiona czworka w postaci nienaturalnie ulozonych czterech palcow prawej reki Chrystusa, ktora trzyma poprzeczna belka krzyza i w postaci czterech krazkow na wloczni.

 

Fot. 11 - St. V. – Czworka w postaci wisiorka widocznego na szacie Chrystusa, na wysokosci jego kolan.

 



 

Fot. 12 i 12a - St. VII. – Czworka dwukrotnie przedstawiona w postaci ciemno zamalowanych elementow konstrukcji lewej wiezy i braku wielkiego palca u nogi Chrystusa, tym samym 4 pozostale tworza nienaturalny wyglad stopy.



 

Fot. 13 i 13a - St. X. – Cztery formy konstrukcyjne, jako imitacja konstrukcji i kostka do gry z 4 widoczna na pierwszym planie.


  

Fot. 14 - St. XI. – Czworka w postaci 4 szczebli drabiny.

 

Fot. 15 - St. XII. – Ukryta w chmurach informacja dotyczaca klucza czworkowego. Ponad prawym ramieniem krzyza 4 ciemniejsze chmury wygladajace jak skaly i pod prawym ramieniem rowniez widoczne w chmurach 4 skaly.

PLYTA NAGROBNA LEZACA NA GROBIE H. BOUDETA



 
Fot. 16 – Widoczny, jako wyrozniajacy sie lukowato wykonany rzad znakow na plycie nagrobnej.

W lukowato wykonanym zbiorze znakow widocznych na plycie, (jest to najnizsza linia znakow po lewej stronie) mozemy odszyfrowac dwie informacje. Pierwsza w postaci litery „P”, ktora jako pierwszy znak tego lukowatego wiersza, moze mowic; - Pierwszy znak lub pierwsza liczba w szeregu. Przyjmujac logicznie, litera „P” mowi, ze od tego miejsca nalezy rozpoczac liczenie znakow.


 

Druga czytana w logiczny sposob informacja jest przyjecie cyfry „1”, jako czwartego (liczac od konca rzedu liczebnika), jako kolejnego poczatku liczenia. W ten sposob uzyskujemy dwa zbiory liczbowe, pierwszy posiada 9 znakow, drugi posiada 4 znaki. Taka informacja w odniesieniu do mapy terenu uzyskuje szczegolne znaczenie dowodowe. Pokazuje zbior czterech skal (kreski sa symbolami skal rozlokowanych lukiem pod szczytem gory) i uwiarygodnia wskazania czworkowe w taki sposob, ze odnosi sie do czterech ostatnich skal liczac od prawej strony w tym lukowatym ciagu skal na gorze.

 

       MAPKA TERENU WSKAZYWANEGO PRZE H. BOUDETA





Fot. 17 i 17a – Zaznaczony mala strzalka ostatni z czterech punktow, jakie sa wyszczegolnione w szeregu kresek, punkt czwarty jest trzynastym znakiem liczac od prawej strony.

Na tej mapie H. Boudet ujal obszar od gory Cardou do Col de Sals a Rennes les Bains lezy posrodku. W okolicy ponad polaczeniem Rzek La Sals i Blanche widoczne sa 4 szeregi znakow w postaci kresek i kropek. Tego typu znakow na calej mapie jest bardzo duzo, jednak najwyzszy z tych czterech, jakie tu sa narysowane posiada szczegolne znaczenie. Jego konstrukcja graficzna liczac od prawej strony ujmuje najpierw 9 kresek a nastepnie 4 punkty. A ostatni z czterech punktow wskazywany strzalka, posiada istotne znaczenie.


- Ta strzalka wskazuje na ostatni ze zbioru czterech punktow, czyli czterech skal. Przyjmujac, ze wszystkie znaki tego szeregu obrazuja polozenie istniejacych tu skal, to ona wyszczegolnia 4 z nich. Wyszczegolnia skaly liczone od prawej strony patrzac z wierzcholka gory. Te wyroznione skaly to 10, 11, 12 i 13 oznakowane w postaci punktow pomiedzy kreskami, ktore znamionuja inne skaly. W szeregu na mapie sa pokazane jeszcze dwie skaly po lewej stronie, jednak nastepna skala po wyszczegolnionym zbiorze jest oznakowana kreska poprzeczna w stosunku do pozostalych. Taka poprzeczna kreska jest rownoznaczna ze znakiem „STOP”, ktory tu mowi, ze tej skaly nie nalezy juz liczyc. 


Na plycie nagrobnej podobnie jak na mapie, rowniez po 9 znakach cztery kolejne sa od nowa liczone. Jest to podwojne wskazanie na cztery skaly znajdujace sie w miejscu wskazanym mapka.


W odniesieniu do tak duzej ilosci wskazan na wymowe czworki, jakie istnieja w kosciele w Rennes le Chateau, nalezy zalozyc, ze na to miejsce zarowno H. Boudet jak i B. Sauniere wskazuja, jako na miejsce lokalizacji grobowca.

 




Fot. 18 – Cztery wglebienia wyzlobione przez czlowieka istniejace w najblizszym otoczeniu wskazywanych czworkowym szyfrem skal.


Te cztery wglebienia, sa bez watpienia wykonane przez czlowieka w jakims zalozonym celu. Ich lokalizacja na skale, ktora lezy w bezposrednio sasiedztwie czterech skal wskazywanych na mapce ksiedza H. Boudeta i cala mnogosc symboli czworkowych niewatpliwie maja wspolny mianownik. Te wszystkie symbole znajdujace sie w kosciele w Rennes le Chateau, odnosza sie do tych czterech wglebien. Dowodem na to jest podobienstwo fizycznej formy ulozenia lukowatego wglebien i kilku symboli w kosciele, ktore rowniez posiadaja lukowaty ksztalt. 

 

 

 

 

 

Fot. 19 i 19a – Symbole czworkowe istniejace w kosciele posiadajace specyficzny lukowaty ksztalt.


Z tych zdjec wynika, ze czworkowe wskazania z kosciola w Renne le Chateau kieruja nas do tego miejsca. Rowniez to miejsce w gorach wskazuje H. Boudet na swojej mapce. W dalszym kontekscie inne informacje beda pokazywaly nam szczegolne cechy charakterystyczne, jakie istnieja bezposrednio na tych czterech skalach.


                                                  FRESK „KAZANIE NA GORZE”

 




 

 

Fot. 20 – Fresk przedstawiajacy kazanie na gorze.


Chrystus jest tu pokazany jak stoi na zaokraglonej skale, ktora jest wierzcholkiem tej malutkiej gory. Sluchacze rozlokowali sie na stromych zboczach a pomiedzy nimi widoczne sa naturalne rzezby tej gory a raczej duzej skaly.


 

Fot. 21 i 21a – Widok opisywanej skaly, taka sama jest widoczna na fresku w kosciele. 

Istnieje widoczne podobienstwo pomiedzy tymi dwoma obrazami. Na fresku sa pokazane charakterystyczne cechy fizyczne tej „gory” w postaci zaznaczonych rys lub wyzlobien. Biorac pod uwage symbolicznosc fresku, to obrazy sa bardzo do siebie podobne. Pionowe wyzlobienie, ktore dzieli gore na dwie czesci, jest pokazane na fresku posrodku wyzlobien poziomych i taki jest ogolny wyglad skaly.

Fot. 22 – Zaokraglony wierzcholek skaly, na ktorym stoi Chrystus.


Chrystus stoi na skale, ktora posiada wyraznie obly ksztalt. Wyglada to tak, jakby ktos celowo wierzcholek tej skaly wyrzezbil na okraglo.


 

 Fot. 23 – Widok dwoch zaokraglonych malych skal, lezacych na plaskim wierzcholku gory/ skaly. Wieksza z tych zaokraglonych skal jest kilkukrotnie pokazywana w stacji drogi krzyzowej. 




 Fot. 24 – Worek na fresku

Kolejny szczegol w programie szyfru, to specyficznie zaokraglona szypulka worka. W rzeczywistosci nigdy tak ona nie wyglada. Tu jest pokazana jak glowa, lub kopulka. Ten wyglad w kontekscie tematu grobowca, moze symbolizowac dwie sprawy.


- Symbolizuje zmumifikowane zwloki, istnieje tu podobienstwo do glowy mumii.


- Ksztalt zaokraglonej glowy, moze odnosic sie do juz wskazywanych zaokraglonych skal na wierzcholku gory/skaly.


W sposob odmienny zostala przedstawiona niewiasta w prawej dolnej czesci fresku. Inaczej niz pozostale niewiasty, ktore klecza lub stoja ona wygodnie siedzi oparta plecami o nogi jej towarzysza. Jej twarz rowniez nie wyraza smutku, ktory jest widoczny na twarzach pozostalych niewiast. Obserwuje Chrystusa, jakby z dystansem trzymajac zlozone palce obu dloni. Tak trzymane rece przypominaja rece Magdaleny z obrazu pod oltarzem glownym. Jest pokazana, jako osoba nie z tego tematu, albo wrecz przeciwnie, jako jedyna z tego tematu. Bo tematem fresku jest kazanie na gorze ona, jako jedyna zachowuje sie jak sluchacz, pozostale niewiasty placza, jaka na pogrzebie.


 

Zwraca ona na siebie uwage a tym samym uwaznie obserwujac mozemy zauwazyc u jej prawego boku szczegolnie uksztaltowana skale. Miejsce to wyglada tak, jakby w skale zostal wyciety prostokatny dolek.

 






 

Fot. 25 i 25a – Niewiasta i zarysy trzech dolkow wokol mniejszej skaly.

 

Wyglad tej gory a raczej duzej skaly jest bardzo podobny do jednej z czterech skal wskazywanych przez H. Boudeta. Moim zdaniem, jest to najwazniejsza z posrod tych czterech skal. W wizerunku fresku istnieja szczegoly, ktore w istotny sposob odnosza sie do cech szczegolnych widocznych na tej skale.









 
 

 

Fot. 26 i 26a – Na prawej rece Chrystusa, faldy jego ubrania tworza litere „M” i obecnie slabo widoczny znak na oblej skale, wskazywanej wygladem rzezb drogi krzyzowej.


 

           RZEZBY DROGI KRZYZOWEJ UKAZUJACE SPECYFICZNE CECHY ZNAKOW
                                             WIDOCZNYCH NA 4 SKALACH.

 



 

 Fot. 31 St. I. – Postac trzymajaca w lewej rece pismo nie patrzy na to pismo, tylko kieruje wzrok i wskazuje reka na znajdujace sie w duzej odleglosci okragla skale. Taki symbol jest odniesieniem do oblej skaly znajdujacej sie na duzej plaskiej skale.  




  

Fot. 32 St. II. – Zloto pomalowana kula pod kolanem pochylajacej sie postaci, ktora w rzeczywistosci jest lezacym na ziemi helmem odnosi nas do kwestii kulistych form.

 

 

Fot. 33 St. VI. – Widok kopuly, ktory ponownie odnosi nas do oblej skaly.

 




Fot. 34 St. XI. - W tle chmur widoczny zarys gory podobny do gory Cardou, jaki mozna zobaczyc z miejsca gdzie lezy grobowiec. 

 

Fot. 35 St. XII. – Widok pod lewym ramieniem poprzecznej belki krzyza ukazuje wylaniajacy sie z chmur widok podobny do lancucha gorskiego z Cardou wlacznie, jaki moze byc widoczny z miejsca grobowca.

 

 

Fot. 36 St. XIV. – Wschod Ksiezyca jest pokazany w takim polozeniu, jaki jest w rzeczywistosci w stosunku do wejscia glownego do grobowca.

               
OBRAZ UMIESZCZONY W DOLNEJ CZESCI OLTARZA  W KOSCIELE
                                             W RENNES LE CHATEAU.

 


 

Fot. 33 Obraz ten zawiera w swoim wizerunku kilka przekazow dotyczacych Jezusa Chrystusa i Magdaleny. 





Fot. 34 Pierwszy przekaz dotyczy widocznych w lewym gornym rogu inicjalow „J” i „M”.

 

Istniejsce tu inicjaly „J” – Jezus, „M” – Magdalena, sa zgodne z duchem caloksztaltu przekazu istniejacego w tym kosciele i w jego okolicy. Ta personalna informacja w postaci inicjalow mowi, do jakich postaci odnosza sie pozostale przekazy.
 

 

 

Fot. 35 Drugi przekaz tego obrazy wskazuje na aspekt dotyczacy krzyza, symbolu smierci Chrystusa. 


Widoczne tu, wyrastajace z krzyza galazki z liscmi swiadcza o zyciu i wykluczaja w tym przypadku, ten krzyz, jako symbol smierci poprzez ukrzyzowanie. 

 




Fot. 36 Trzeci przekaz jest zawarty w otwartej ksiedze.


Otwarta ksiega symbolizuje tu Nowy Testament, taki wniosek posiada swoje uzasadnienie w istniejacych na tym obrazie inicjalach i kontekstach do innych przekazow z tego kosciola. Na otwartych stronach sa wyraznie widoczne czerwone krzyze, natomiast pismo jest nieczytelne i malo wyraziste. Ksiega odnoszac sie do Jezusa ukazuje dwa istotne aspekty z nim zwiazane.


Pierwszy z aspektow poprzez czerwone krzyze wiaze sie kontekstowo z widocznym tu „zyjacym krzyzem” a czerwony kolor mowi, ze to jest zycie a nie smierc.


Drugi aspekt dotyczacy nieczytelnego pisma jest symbolem odnoszacym sie do tresci Nowego Testamentu i mowi, ze zawarte w nim tresci dotyczace Jezusa Chrystusa sa niejasne.


 

Oceniajac te sprawe z drugiej strony, mozemy stwierdzic, ze Chrystus nie umarl na krzyzu, mial rodzine i lezy w jakims grobie, o czym swiadczy wizerunek niewiasty przedstawiajacej Magdalene i czaszke widoczna obok niej. Taka informacja kieruje nas do tajemniczego grobu, ktory gdzies istnieje.

 



Fot. 37 Czwarty przekaz poprzez umiejscowienie tu czaszki, ktora jest namalowana u samej podstawy krzyza a zarazem lezacej przed kolanami Magdaleny, odnosi sie do smierci Jezusa.

Wniosek, jaki nalezy wyciagnac z aspektu „zywego krzyza” i w zwiazku z widoczna tu czaszka, jest taki; - Chrystus przezyl ukrzyzowanie, lub nie byl ukrzyzowany a jego cialo spoczywa tu gdzie jest Magdalena. Dodatkowo czaszka posiada wymowe zawarta we wlasnym wygladzie. Jest ona namalowana w taki sposob, ze istotne szczegoly pokazujace oczodoly i otwory twarzy sa niewyrazne a z boku glowy widoczne jest, jej specyficzne ksztaltowanie. Wzor, jaki tworzy kosc przywodzi na mysl znak istniejacy na jednym z dwoch manuskryptow, jakie B. Sauniere odnalazl w kosciele. Taki wizerunek czaszki tworzy kontekst dotyczacy tajemniczych informacji zawartych w manuskryptach.
 

 


Fot. 38 Piaty przekaz zwiazany jest, ze specyficznym wygladem splecionych palcow Magdaleny.


Niewiele by one mowily, gdyby nie ich specyficzny wyglad. Sa proste i duze, co eksponuje je na pierwszy plan tego obrazu. Dwie splecione dlonie pokazuja osiem palcow (bez kciukow), a kilka z nich jest namalowane, jako nad wyraz dominujace w caly wizerunku obrazu. Tak jakby tworca tego dziela chcial powiedziec, zwroc uwage na palce. Ale coz one moga powiedziec poza tym, ze jest ich osiem w kazdej rece po cztery. Chyba, ze mowia; - w tym kosciele przekaz czworkowy jest rownie istotny jak przekaz, ktory mowi, ze Chrystus nie umarl na krzyzu.

Fot. 39 Szosty przekaz, jest kolejnym dotyczacym tego specyficznego krzyza.


W miejscu jego podstawy sa widoczne mlode galazki wyrastajace tak jakby wyrastaly z krzyza, albo z ziemi gdzie on stoi. Taki wizerunek przedstawia sprawe odrodzenia sie potomkow Chrystusa i Magdaleny.



Fot. 40 i 40a i 40b Siodmy przekaz pokazuje charakterystyczne wyzlobienia na skale i forme prostokata widoczna w uksztaltowaniu sukni Magdaleny. Wskazywane wyzlobienia naskalne w otoczeniu wejscia do grobowca, skala druga wedlug klucza czworkowego a 11 na planie H. Boudeta.

 

 Te dwa szczegly odnosza sie do istniejacych w miejscu grobowca a wykonanych ludzka reka wyzlobien na skalach. Pierwszy w postaci dwoch pionowych wyzlobien widocznych ponad glowa Magdaleny wskazuje na znaki o roznym ksztalcie, jakich jest wiele na skalach przy grobowcu. Drugi w postaci prostokata, jest odniesieniem do trzech plaskich wyzlobien istniejacych wokol jednej z polkolistych skal, lezacych przy zachodnim malym wejsciu.

WSKAZYWANE MIEJSCE LOKALIZACJI SKARBU WIZYGOTOW


PRZEDMOWA


Skarb Wizygotow, mit czy rzeczywistosc – czas pokaze. Wedlug historycznych przekazow Wizygoci po zlupieniu Rzymu uciekli z olbrzymim skarbem w okolice poludniowej Francji. Ostatni historyczny przekaz dotyczy okolic Carcassonne, gdzie doszlo do konfliktu pomiedzy wojskami ksiazat frankijskich a oddzialami Wizygotow. Wizygoci nie chcac by skarby wiezione na 160 wozach dostaly sie w rece wroga, uzyli podstepu. Rozladowali skarby z wozow, ktore puste dalej byly chronione przez ich oddzialy. Kiedy wojska frankijskie przekroczyly rzeke i zaatakowaly oddzialy Wizygotow, ci szybko sie wycofali pozostawiajac z pozoru pelne skarbow wozy? Jednak pozostawione wozy okazaly sie puste a Wizygoci juz uciekli w gory.


Poszukiwania skarb nie daly zadnego rezultatu a wedlug oceny sytuacji wszyscy doszli do wniosku, ze skarby zostaly zatopione w rzece.


Wizygoci osiedlili sie w gorach i nie chcac by najazdy trwaly nadal, nie mogli korzystac ze skarbu. Skarby, ktore tak bronili cala droge z Rzymu staly sie dla nich martwe. Musieli je dobrze ukryc i o nich zapomniec przynajmniej na jakis czas. Jak sie okazalo ten czas zapomnienia trwa do dzisiejszego dnia? Wszelkie poszukiwania nie daly zadnego rezultatu a cala historia dotyczaca skarbu jest powoli traktowana, jako mit.


Ten temat posiada jeszcze inny aspekt. Skarb Wizygotow to rowniez zrabowane przez rzymian skarby Swiatyni Salomona i przywiezione do stolicy imperium. Tu zdobywcy szczycili sie nimi przez prawie piec wiekow do czasu, kiedy Wizygoci wywiezli je, wraz z wszystkimi innym skarbami Rzymu.


Czyli mozna powiedziec, ze skarby Swiatyni Salomona z przyczyn wynikajacych z dzialania rzymian, zmieniaja miejsce swojej lokalizacji i w efekcie gina w poludniowej Francji.


Spadkobierca skarbow zrabowanych w Swiatyni Salomona - spadkobierca rodu dawidowego Jezus Chrystus z przyczyn wynikajacych z dzialania rzymian, przenosi sie do poludniowej Francji i sluch o nim ginie.


Czy taki byl boski zamysl wzgledem dzialania ludzi w stosunku do skarbu Swiatyni Salomona i Rodu Dawidowego?


Istnieja rozne wzmianki, ktore mowia o tych skarbach i na podstawie tych roznych a takze malo precyzyjnych informacji tysiace ludzi probowalo odnalesc miejsce gdzie one moga byc ukryte. Proboszcz Berengere Sauniere rowniez pozostawil kilka wskazowek, jednak one niewiele pomogly w poszukiwaniach.


Ja pierwsza wskazowke otrzymalem w sposob zupelnie niekonwencjonalny. 17 Wrzesnia 2005r wieczorem w dzien naszego pierwszego przyjazdu do Francji niespodziewanie uzyskalem mentalny kontakt z „duchem” proboszcza B. Sauniere. Wieczorem tego dnia w drodze z restauracji w Couizie, gdzie zjedlismy kolacje Magdalena prowadzila samochod. Gdy minela skrzyzowanie drog na przeleczy przy serpentynie pod Rennes le Chateau, jak mi potem powiedziala miala widzenie ducha ksiedza Sauniere. On w stroju kaplana z kapeluszem, przemieszczal sie obok samochodu w czasie, gdy jechala ten duch unosil sie obok samochodu na odcinku okolo trzystu metrowym.


Gdy mi to mowila w mojej swiadomosci objawil sie obraz tego ksiedza, jak stoi w miejscu gdzie Magdalena go zauwazyla. W pierwszym momencie patrzy na mnie a nastepnie kieruje glowe w kierunku gdzie jest miejsce zlokalizowane wskazowkami B. Sauniere miejsce ukrytego wejscia do grot.  W taki sposob rozpoczal sie o osmioletni czas naszych poszukiwan, jednak nie poszukiwanie skarbu bylo najwazniejszym naszym zajeciem.

    

         Jakie wskazowki odnalezlismy w zwiazku z tymi, ukrytymi grotami?


Dostepna w sprzedazy ksiazka, pt. „Clef du royaume des morts”, autor Alain Feral, prezentacja Sonia Moreu, wydawnictwo BELISANE rok 1997. Zawiera ona zbior odrecznych rysunkow, kopie opisow B. Sauniera i wiele komentarzy, ktore w samej rzeczy tworza malo czytelny przekaz, czego dotycza. Caloksztalt tego zbioru dokumentacji dotyczy kolejnych etapow tworzenia wystroju kosciola w czasie, gdy B. Sauniere byl tam proboszczem. Sa w tej publikacji pokazane kolejne etapy budowy wiezy Magdali i willi Betanii. Jest rowniez zawarty szeroki opis dotyczacy tych prac. Sa to materialy zrodlowe i odniesienia napisane przez autorow ksiazki.


O ile rysunki sa dokladna kopia roznych etapow budowy, to w tresci juz takiej precyzji wypowiedzi w stosunku do budowy tych obiektow nie znajdziemy. Moim zdaniem autorzy tej ksiazki i tych rysunkow, kontynuuja saunierowskiego ducha przekazu informacji, ktory mowi, o czym innym a o czym innym swiadczy. Ta nie jednoznacznosc przekazow B. Sauniere spedza sen z powiek wielu poszukiwaczom i stwarza problemy interpretacji historykom.


Ja w trakcie studiowania tej ksiazki, (ktora notabene kupilismy w Rennes le Chateau w czasie pierwszego przyjazdu za astronomiczne dla nas pieniadze) odnalazlem w jej rysunkach kilka spojnych informacji. Informacje, o ktorych mowie nie sa pierwszo planowymi na tych rysunkach a w niektorych przypadkach to tylko drobne szczegoly. Ale te drobne szczegoly odnosza sie do jednego miejsca i w taki sposob wskazuja miejsce w terenie, gdzie poszukiwane groty moga sie znajdowac.


W rzeczywistosci, te informacje niewiele by nam pomogly, gdybym sam nie zobaczyl tego malego wejscia. Penetrujac doline w pewnym momencie zobaczylem duze wglebienie skalne wypelnione czarna ziemia do poziomu usypiska pod pionowa sciana skalna. W jednej chwili przyszla mi do glowy mysl to jest tu. Mimo, ze to wglebienie, czy dziura w skale wyglada raczej jak nora duzego zwierzecia, to moje przeczuci mowilo mi jednoznacznie to jest wejscie do groty.


Dokladnie obejrzalem okolice tego miejsca a nastepnie wykonalismy cala sesje zdjeciowa tej sciany doliny, kilka dni po kilkaset zdjec. Taka praca – duza ilosc zdjec a nastepnie ich szczegolowa analiza - jest nasza metoda poszukiwania niewidocznych na pierwszy rzut oka wygladu miejsc, lub wizerunkow jakichs rzeczy. Juz w trakcie wykonywania jednego z ujec zobaczylem taka forme skal, ktora przywiodla mi na mysl rysunek dwoch lustrzano przedstawionych koni, na jednej z ilustracji we wspomnianej powyzej ksiazce. Konie tam narysowane stojac na tylnych nogach i wyginaja sie do tylu w nienaturalny sposob. Dzieki temu ich wyglad uzyskuja postac lukowa. Taka formacja skalna znajduje sie obok malego wypelnionego ziemia wejscia skalnego. Teraz w nowych okolicznosciach, rozpoczelismy ponowna analize przekazow zawartych w tej ksiazce.

 




Fot. 1 Charakterystyczne lukowe ulozenie w pionie kilku warstw skalnych i rysunek dwoch koni. 

 

W tekstach zawartych w omawianej ksiazce Alain Feral pisze rowniez o szachownicy. Takie odniesienie posiada swoje uzasadnienie w wygladzie drugiej zachodniej formacji skalnej przypominajacej konia.

 




Fot. 2 Skala przypominajaca wygladem figure szachowa nazywana koniem.


Odnalezlismy dwa „konie”, ten przypominajacy szachowa figure stoi po prawej stronie groty Magdaleny. Z kolei ten wygiety stoi obok malego wejscia. Grota Magdaleny byla penetrowana przez wielu poszukiwaczy, jezeli w niej cokolwiek by sie znajdowalo, juz dawno by bylo to odkryte. Pozostalo male wejscie obok „wygietego konia”. W tym miejscu, tak samo jak w miejscu gdzie znajduja sie groty, miedzy innymi grota Magdaleny istnieje ujscie strumienia, w ktorym po deszczu plynie woda. Strumien obok malego wejscia posiada duzo wieksze koryto, niz ten zachodni. Mozna zakladac, ze tu rowniez powinny byc groty.

 

 

  




Fot. 3 Okreslenie „blekitne jablka” jest uzasadnione w odniesieniu do wygladu skal, ktore posiadaja cale szeregi kuliscie uformowanych wypuklosci.


Blekitne jablka w efekcie promieni slonecznych, ktore padaja na witraze w kosciele pojawiaja sie na posadzce i scianach kosciola w Rennes le Chateau. Ten swietlny spektakl w istocie pokazuje mnostwo kolorowych krazkow, ale najmniej posrod nich jest blekitnych. Informacja dotyczaca blekitnych jablek, iluminacji swietlnej, jaka 17 Stycznia mozna ogladac musi posiadac jakis inny podtekst.



I tak jest, ponizej obu formacji skalnych, ktore swoim ksztaltem odnosza sie do koni znalezlismy skaly uformowane na swojej powierzchni w cale szeregi kulistych wypuklosci. Wyglad tych niewielkich wypuklosci mozna porownac do ukazujacych sie podczas swietlnego spektaklu kolorowych krazkow. Okreslenie „blekitne jablka” moze wywodzic sie z koloru, jaki te kuliste wypuklosci uzyskuja w czasie, gdy promienie sloneczne padaja na nie pod odpowiednim kontem, one wowczas uzyskuja blekitny odcien.

 

Fot. 4 Wieza Magdala widoczna z miejsca gdzie jest zlokalizowane male wejscie skalne.


Widok wiezy Magdali przedstawiony na tym foto, jest identyczny z tym, ktory pokazywany jest na rycinach w omawianej ksiazce. Patrzac przez kazde z dwoch malych okien, ktore sa przy okraglych schodach, nasz wzrok bedzie skierowany dokladnie w miejsce ukrytego wejscia do grot.

 






Fot. 5 Widoczne wysoko zarosniete drzewami zbocze w miejscu wskazywanym rysunkami z ksiazki.


Zbocze doliny po lewej stronie ujscia strumienia jest zarosniete drzewami do samej gory na dlugosci kilkudziesieciu metrow. Te zarosla koncza sie w miejscu gdzie stoi formacja skalna przypominajaca wygietego konia z rysunku w ksiazce. W innych widocznych na zdjeciu miejscach tego zbocza drzewa nie porastaja jego gornej czesci. Widoczne sa tam odkryte skaliste polacie golego zbocza. Na tym zboczu w jego gornych partiach jest za malo odpowiedniej gleby i tam drzewa nie rosna tak obficie. Tu w miejscu wskazywanym rysunkami tej gleby jest bardzo duzo. Mozna przyjac teze, ze w to miejsce zostala celowo nasypana z mysla o ukryciu wejscia do grot.


Kilka wskazan kierujacych nas do tego miejsca w dolinie, ktore zostaly narysowane, jako nieznaczace lub niewiele mowiace elementy rysunkow w ksiazce Alaina Ferala.

 

 


Fot. 6 Rysunek jezdzca, ktory dzida uderza w miejscu, jakie odnosi nas do kosciola i drugiego jezdzca, ktory dzida uderza w tajemniczym miejscu pokazanym, jako czarna tarcza z trzema bialymi ptakami.


W obu przypadkach jezdziec ostra dzida przebija powierzchnie gruntu i w taki sposob pokazuje, ze nalezy w okreslonym miejscu ostrym narzedziem przebic ziemie. Nie moze tu chodzic o przebijanie skaly, bo dzida do tego sie nie nadaje. Pierwszy jezdziec uderza w miejscu, gdzie znajduje sie oltarz, drugi w miejscu, jaki symbolizuje tarcza z czarnym tlem i trzema bialymi ptakami.


Symbolika takiej tarczy moze mowic o zabezpieczonym (tarcza - zabezpieczenie) ziemia (czarne tlo tarczy) miejscu, w ktorym moga zyc ptaki (trzy biale ptaki). Jezeli ten jezdziec by stanal w pozycji i miejscu formacji skalnej odnoszacej sie do postaci wygietego konia, to dzida by uderzal w miejsce gdzie jest male wejscie skalne.

 

Fot. 7 Rysunek przedstawia plan kosciola i jego otoczenia a slowo „AUBE” posiada obrocona litere “B”.


Na tym rysunku istnieje jeden element, ktory nie posiada logicznego uzasadnienia. Jest to strzalka z nr 1, ktora jest umocowana tylko w jednym punkcie geometrycznym i w zasadzie moglaby byc dowolnie wzgledem kierunku ustawiona. Obrocona litera w slowie „AUBE” daje nam wskazowke do obrocenia jakiegos elementu w rysunku o 180 stopni. Nieustabilizowanym elementem w rysunku jest strzalka nr, 1. Jezeli obrocimy te strzalke w druga strone to bedzie ona pokazywala miejsce lokalizacji malego wejscia skalnego.

 

Fot. 8 Rysunek przedstawia schematyczny obraz w postaci widoku z gory na wieze Magdale.


Podzialka w lewej gornej czesci planu, jest narysowana tak, ze moze wskazywac kolejno – 1,2mm; - 12cm; - 12m; - 120m itd. Odleglosc od wiezy Magdali do malego wejscia wynosi w linii prostej okolo 1200m. Ta podzialka moze wskazywac odleglosc od Magdali do grot. Wlasciwy kierunek lokalizacji wejscia pokazuje polozenie drabiny i znak w postaci dwoch kresek, takich jak przy oznaczaniu cudzyslowiu. Jezeli przeprowadzimy linie prosta przez drabine i ten maly znak to bedzie ona wskazywala male wejscie skalne.

 

Fot. 9 Rysunek przedstawiajacy widok otaczajacego Rennes le Chateau gorzystego terenu.


Po prawej stronie rysunku widoczna jest mala biala plamka z kropka w jej srodku. Jest to znak, ktory pokazuje gdzie znajduje sie w terenie, miejsce lokalizacji malego wejscia skalnego. To miejsce znajduje sie u ujscia ciemno zakreskowanego strumienia.

 

 



Fot. 10 i 10a Kamienna plyta znajdujaca sie w Rennes le Chateau i szkic wykonany wedlug wizerunku, jaki prezentuje ta plyta.



Szkic istniejacy w opisywanej tu ksiazce posiada odwrocona kolejnosc postaci. Na plycie postac jezdzca na zmeczonym koniu chwile po rozladowaniu rzeczy, jest pokazana po lewej stronie a na szkicu po lewej stronie widnieje postac jezdzca wiozacego rzeczy i wjezdzajacego do podziemi. W mysl mojej teorii wiezie on skarby z miejsca potyczki Wizygotow z Frankami pod Carcassonne do podziemnych pomieszczen. Takimi pomieszczeniami mogly byc wczesniej zamieszkale groty. Korzenie drzew widoczne ponad grotami mowia, ze nad tym wejsciem jest ziemia i rosna drzewa. Taki jest obecny wyglad wskazywanej lokalizacji grot. Drzewa rosna w miejscu, gdzie pod spodem zgodnie z cechami geologicznymi miejsca, moga istniec groty. Natomiast ziemia, ktora tworzy usypisko na zboczu wskazuje na dzialanie czlowieka, ktory to usypisko wykonal w celu zasypania wejscia do grot.


©  MMagdalena i Andrzej Struski de Merowing


20.01.2014.FRANCJA



Wszelkie Prawa Zastrzezone. Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgoda autora tekstu oraz podaniem linku do orginalnej strony autorow.

http://www.andrzejstruski.com/articles_276_HIPOTEZA-DOTYCZACA-LOKALIZACJI-GROBOWCA-JEZUSA-CHRYSTUSA-I-MAGDALENY-ORAZ-SKARBU-WIZYGOTOW.html