cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur
04/06/2010 14:36 - Andrzej Struski

Dla tworcow nadszedl czas inicjacji/aktywacji procesu ewolucji materii we wszechswiecie. Proces ten bedzie przebiegal w srodowisku fizycznym olbrzymiej kulistej przestrzeni, ktorej srednica siega bilionow lat swietlnych. 



Jadro wszechswiata matka czarnych dziur


   Dla tworcow nadszedl czas inicjacji/aktywacji procesu ewolucji materii we wszechswiecie. Proces ten bedzie przebiegal w srodowisku fizycznym olbrzymiej kulistej przestrzeni, ktorej srednica siega bilionow lat swietlnych. Przestrzeni nasyconej ciemna materia, materialem przygotowanym jako skladnik do tworzenia materii ewolucyjnej wszechswiata. Pierwsze objawy dzialania (budowy jadra) w procesie inicjacji zycia wszechswiata, mozna rozpoznac poprzez reakcje fizyczna ciemnej materii. Reakcja ta, objawia sie wibracja czarnych perelek, ktore poprzez konstrukcje calostek przekazuja informacje o stanie reakcji na cala przestrzen wszechswiata. Jednorodna wielkosc, jak rowniez ich regularna budowa geometryczna nie stanowi bariery czasowej dla przesylu informacji o stanie reakcji. Kazda ingerencja zmieniajaca stan fizyczny ciemnej materii w dowolnym miejscu, moze byc rozpoznana w kazdym innym miejscu przestrzeni wszechswiata, praktycznie w  tym  samym  czasie.

Strumien swiecacej, silnie namagnesowanej masy o przekroju milionow lat swietlnych z niewiarygodna predkoscia, jest kierowany prosto do centrum kulistej przestrzeni wszechswiata. W samym centrum, przygotowana magnetyczna bariera zawija czolo strumienia i ta olbrzymia niesamowicie zageszczona masa materii zaczyna tworzyc wirujaca kule. Jadro nieustannie przybiera na wielkosci, uzyskujac coraz wieksza predkosc wiru. Ten niesamowity strumien zachowuje sie tak, jakby nie chcial zaprzestac dostarczania dodatkowej masy do powiekszajacego sie jadra wszechswiata. Nawet zwieksza tempo i coraz bardziej rozpedza kule ognistej materii. Ta z kolei, rosnie w oczach i zaczyna swoja predkoscia powierzchniowa przewyzszac predkosc strumienia i przyspieszac jego bieg.

W pewnym momencie, olbrzymia kulista i niewiarygodnie zageszczona masa wirujacej materii staje sie niewidoczna. Zaraz potem strumien zasilajacy jadro, rowniez staje sie niewidoczny, predkosc materii przekroczyla predkosc swiatla. Nie widac juz, ani strumienia ani kuli, jednak proces budowy jadra wszechswiata jeszcze sie nie zakonczyl. Strumien zasila je bezustannie, nawet zwieksza tempo dozowania tej silnie namagnesowanej materii.

Ciemna materia nieustannie reaguje na dzialanie tego procesu fizycznego, jednak w pewnym czasie nastaje calkowity spokoj, tak jakby wszystko sie zakonczylo, jakby nie bylo strumienia materii i olbrzymiej ognistej kuli.

Intrygujacy jest ten brak reakcji ciemnej materii i to, co wydarzylo sie w samym sercu wszechswiata w miejscu, gdzie zniknal strumien i olbrzymia kula wirujacej materii.

Istnieje wytlumaczenie takiego stanu rzeczy, moc grawitacyjna tej wirujacej masy materii. Jej grawitacja mogla osiagnac taka sile, ktora w zakresie pewnego obszaru, wszystko wciagnela do swego wnetrza.
                    

 

Czarna Dziura


Czarna Dziura jest zbiorem wirujacej z szybkoscia ponad swietlna materii o wyjatkowo duzym zageszczeniu, co sprawia, ze jej grawitacja osiaga wrecz niesamowite parametry a samo jadro i przestrzen   wokol jest niewidoczna.

Gdysmy teraz mogli wejrzec w sam srodek wszechswiata objawilaby nam sie potezna wirujaca kula materii, centralna czarna dziura. Olbrzymie jadro w dalszym ciagu jest zasilane z tego samego strumienia. Ten strumien materii, ktory zasila jadro wszechswiata musi z kazda chwila zwiekszac szybkosc przesylu. Tak zwiekszajacy sie potencjal wirujacej masy i jej szybkosc powierzchniowa w pewnym momencie odrzuci strumien materii. Sily odsrodkowe, jakie dzialaja na powierzchni wirujacego jadra w pewnym momencie musza pomimo olbrzymiego przyciagana grawitacyjnego wyrzucic strumien  materii  w  przestrzen  wszechswiata.

Pokona on droge w absolutnej prozni na dlugosci wielu miliardow lat swietlnych i uderzy w przestrzen wypelniona ciemna materia, ktore znajduje sie poza sfera pochlaniania wszelkiej materii przez jadro wszechswiata. Stale zasilanie jadra materia pozwoli na wyrzucenie w przestrzen kolejnych strumieni  galaktycznych.

Sam moment wyrzucenia takiego strumienia mozemy okreslic mianem wybuchu posiadajacego kolosalna skale, tak jakby w jednym momencie i jednym miejscu, wybuchly miliardy gwiazd. Po serii wyrzucenia kolejnych strumieni galaktycznych, (takich wybuchow) zasilanie jadra wszechswiata zostaje przerwane.

Olbrzymia szybkosc pedzacej materii w strumieniu galaktycznym wielokrotnie przekracza predkosc swiatla. Dopiero w trakcie penetracji przestrzeni, w ktorej srodowisku fizycznym znajduje sie ciemna materia ten niesamowity ped bedzie sie zmniejszal.

 

Zrodlo ewolucji wszechswiata


Ten pierwszy moment ewolucji, na ogol utozsamiany z wielkim wybuchem, jest najbardziej tajemniczym w calym procesie ewolucji wszechswiata.
Proces fizyczny inicjacji – budowy jadra wszechswiata i wystrzelenia spiral galaktycznych - nie ma nic wspolnego z wybuchem. Gdyby taki mial miejsce, to cala siatka krystaliczna calostek, z ktorych zbudowana jest ciemna materia bylaby zmieciona a Platon wskazywalby nieistniejaca forme materii. Ten proces fizyczny mozna okreslic mianem serii poteznych reakcji fizycznych, ktore w ostatecznosci jako wybuchy moga byc okreslone. Jednak w rzeczywistosci sa to scisle zaplanowane i kontrolowane procesy inicjacji ruchu materii w przestrzeni wszechswiata. Materii, ktora posiada przygotowane przez tworcow cechy wlasne a pod wplywem nadanego jej potencjalu pedu wykona zalozone zadanie inicjacji w procesie ewolucji materii wszechswiata. Suma mocy objawionej w ruchu wszystkich spiral galaktycznych, jest potencjalem dla zycia calego wszechswiata na czas przewidziany przez jego budowniczych.



© Struski Andrzej de Merowing.

Powyzszy tekst jest tekstem autorskim.
Kopiowanie, rozpowszechnianie tylko za zgoda autora tekstu oraz podaniem linku.

-------- >  
cz. I Teoria istnienia wszelkich rzeczy

-------- >  
cz. II Potrzeby tworcow wszechswiata

-------- >  cz. III Potencjal tworczy i technologiczny budowniczych wszechswiata

-------- >  cz. IV Skala wielkosci czlowieka do rzeczy wszelkich

-------- >  cz. V Czarne perelki i calostka

-------- >  cz. VI Jadro wszechswiata matka czarnych dziur

-------- >  cz. VII Pierwociny materii wszechswiata

-------- >  cz. VIII Jak sie rodza galaktyki

-------- >  MATRYCA EWOLUCJI CZ. IV CERN I CZASTKA BOGA

http://www.andrzejstruski.com/articles_68_cz--VI-Jadro-wszechswiata-matka-czarnych-dziur.html